Hikaye 4. yüzyılda geçmektedir. Pafnüs, Nil kıyısındaki çölde yaşayan münzevi rahiplerden biridir. Birçok öğrencisi vardır ve diğer rahipler tarafından saygı görmektedir. Fakat Pafnüs’ün aklından çıkaramadığı biri vardır: rahip olmadan önce yaşadığı İskenderiye’den tanıdığı, güzelliği ve yeteneği dillere destan Thais. Thais hem bir tiyatro oyuncusu hem de kibar bir fahişedir. Pafnüs, onun günahlarla lekelenmiş hayatını geride bırakıp Hristiyanlığa yönelmesini ve manastıra kapanmasını kafasına koyar. Bu amaçla İskenderiye’ye doğru yola çıkar.
Bu roman, günah, arınma, kurtuluş gibi dini temaları işlerken bize aynı zamanda bir fanatik dindarlık eleştirisi sunuyor. Aşırı dindarlığın gurur ve kibir yaratabileceğini, arzuların bastırılmasının sonunda saplantıya dönüşebileceğini ve bunun bir iman krizine ve ruhsal çöküşe kadar varabileceğini gösteriyor. Kurtuluş için esas gerekenin niyetlerin temizliği, ruhun masumiyeti ve dürüstlük olduğunu vurguluyor.
Roman aynı zamanda anlattığı dönemin dini ve düşünsel hayatına ışık tutuyor. Bu dönem, Ortodoks Hristiyanlığın henüz tam baskın gelmediği, eski Yunan ve Roma dinleriyle felsefelerinin, ayrıca sonradan yasaklanacak çeşitli Hristiyan mezheplerinin bir arada bulunduğu bir dönem. Pafnüs’ün Thais’le gittiği ziyafet sahnesi, Gnostisizm, Arianizm, Stoacılık, Sofizm gibi birçok farklı dini ve felsefi görüşten düşünürün aynı masada fikir alışverişi yapması açısından özellikle ilginçti.
Dini temalar ve antik dönem ilginizi çekiyorsa, bunların eşsiz güzellikte bir kadının etrafında şekillenen bir hikayeyle işlendiği bu romanı sizlere öneririm.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.