Hangi yıldızlardan birbirimize düştük böyle?1000Kitap
Eser miktarda spoiler içerir!
Okurken bir satırından bile sıkılmadım. Yazar sağolsun Nietzsche'yi öyle bir anlatmış ki dünya üzerinde en fazla empati yaptığım kişilerden oldu kendisi. Kitapta gerçek karakterlerden bahsetmesi, onların iç dünyalarına girmek sanki arkadaşlarıymışım gibi hissettirdi.
Doktorun Nietzsche 'yi tedavi etmek için gösterdiği çaba o kadar güzeldi ki çektiği onca sıkıntıya ve hayatının berbatlığına karşın Nietzsche olmak istedim. Bruer ve Nietzsche'nin seanslarında sanki size terapi uygulanıyor gibi hissediyorsunuz. Bu ikisi bu kadar mı hoş sohbet olur.
Hayatından hiç memnun değilken karşına bir film çıkar ve başrolün hayatı o kadar perişandırki film bitince "iyiki o değilim. İyiki benim hayatım böyle,sıkıntılarımda ne kadar küçükmüş."dersin. Kitabın sonunda Bruer'in hipnozla tedavisi başarılı olduğunda tam da böyle hissettim. Sanki sorunlarımızın tedavisi çok kolay ama biz uzakta arıyoruz. Kitap bana bunu aşıladı.
Ah bir de şu takıntılardan kurtulmayı başarmak insana verilmiş büyük bir lütuf ve en büyük özgürlük.
Çok da spoiler vermemek için yazarın notunu söylemeyeceğim ama şunu diyebilirim ki; Nietzsche Aslında Hiç Ağlamadı. Keşke ağlayabilseydi. Öyleyse bu kitap hiç ağlamayanların olsun. Olsun ki belki bunun büyük bir hata olduğunu anlayıp hıçkıra hıçkıra ağlarlar.
Not: Yazım yanlışlarım varsa kusura bakmayın acele yayınladım:)
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.