Bu kitapta da yine mahalleden birileri başrolde…Karakterlerin yaşadıkları duygu yoğunlukları, içsel çekişmeleri, dünya algıları uzun uzadıya önümüze serilmiş. Yalın akıcı, duygular tanıdık, aa bence diyebileceğiniz bakış açıları yoğun. Fakat bir yerden sonra eehh tamam artık diyorsun. Bu kadar da dramatize edilmemeli. Sonraki sayfalarda kitaba dahil olan karakter de benzer ifadeleri kullanıyor Meltem’e. Diyorsun ki zaten yer gök kişisel gelişim kitabı oldu. Defalarca okuduk bu duyguları Sonra kitap bir anda bitiyor. Selime teyzeye ne oldu? Bari orada bir sürpriz olaydı.
Uzun lafın kısası başarılı bir hikayeci olan Şermin Yaşar uzun mesafe koşarken yorulmuş gibi…
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.