Bu görüntüler, bir davanın nasıl “moda”ve “şımarıklık” haline getirildiğinin en acı kanıtıdır. Bir yanda üniversite kapılarında onuru için direnirken yerlerde sürüklenen asalet, diğer yanda ise bu özgürlüğün bedelini ödeyenlere karşı yapılan büyük bir saygısızlık...
Dün o örtü bir kimlikti, bugün ise bazıları için sadece bir aksesuar. Sıkıldım deyip bir kenara fırlattığınız o bez parçası değil; dünün gözyaşı, alın teri ve çalınan gençliğidir. Hafızası olmayan bir neslin, emaneti bu kadar hoyratça harcaması gerçekten içler acısı. Herkes özgürdür ama hiç kimse, başkasının canıyla ödediği bedelleri bu kadar basitleştirme hakkına sahip değildir.