Kitap adından başlayarak okuyanı bir eşikte karşılayan bir kitap. “Hayat” dünyevi olanı, “Harran” kadim bilgeliği ve medeniyet hafızasını, “Duha” ise karanlıktan sonra gelen aydınlığı çağırıyor bence. Bu üç kelime yan yana geldiğinde metnin temel mesajı belirginleşiyor: İnsanın iç yolculuğu, tarihsel ve manevi bir bilinçle aydınlığa yöneliyor adeta.
Yazarın dili sade ama derindir. Gösterişli sanatlar yerine, anlamı ağır ağır açılan imgelerle ilerlemiş. Bu sadelik, metnin samimiyetini arttırmış. Cümleler çoğu zaman bir iç konuşma tadındadır; bu da eseri didaktik olmaktan kurtarıp tefekküre davet eden bir metne dönüştürmüş.
Kitap okuyandan düşünmesini, durmasını, hatta metnin boşluklarını kendi deneyimiyle doldurmasını istiyor. Bu yönüyle kitap, hızlı tüketilen metinlerin aksine yavaş okunmayı gerektiriyor.
Kendini ve anlamı arayan okur için kıymetli ve kalıcı bir eserdir.
Keyifle okuyun.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.