Sait Faik canı ne isterse onu yazar, bizde onun canı ne isterse onu okuruz ya da yazardı ama hala okuruz. Kırlangıç yuvasında bir kadın yazar, bir tek Sait Faik yazabilir, bir tek o yazarsa biz bayıla bayıla okuruz.
Çok sevdiğim yazarlar, çok sevdiğim kitaplar var ama hiçbiri Sait Faik'in bir öyküsüne, bir satırına denk değildir benim için. İçinizi bir anda ferahlatırken bir anda da kendinizi yerin yedi kat altında etrafınız namussuzlarla çevrili bulursunuz. Ama hayatta böyle değil mi? Sait Faik işte bunu anlatır, sadece hayatı, gördüklerini, insanları, derdi ekmek olanı, derdi o ekmeği daha az vermek olanı; hırsları, insanın içini anlatır. Hem de o kadar sadece anlatır ki. Hiç çaba göstermeden yazmış gibi, yine de kimsenin onun gibi yazamayacağını biliriz.
Birini sevdi mi öyle güzel sever, öyle güzel methiyeler dizer ki Mercan Usta bir anda hayatta en çok tanımak istediğiniz insan olur. En sevdiğim yazar demek için biraz geç kaldım galiba ama Sait Faik öyküleri, denizin kokusunu, İstanbul'un gecesini gündüzünü, insanını resmeder size. Sadece okumazsınız, anlattığı her şeyi görürsünüz.
Kitap yorumundan çok Sait Faik güzellemesi oldu yazdıklarım, biraz toparlıyorum. En sevdiğim yazarın bu öykü kitabı 19 öyküden oluşuyor. En sonunda da Bedri Rahmi'nin Sait Faik'e ilişkin kaleme aldıklarından oluşan bir bölüm var. "Korentli Bir Hikaye"ye kadar akıntıya kapılarak ardı ardına coşarak okudum. İşte bu sırada ve sonrasında kalem değişti, çayın tadı gitti, Sait Faik'in insanları kahveye uğramaz oldu.
·
14 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
