"hayattaki her gülünç şeyin altında görünmez bir facia yok mudur?"
Ömer Seyfettin'in dört ayrı hikayesinden oluşmakta bu kitap: ilk namaz, bahar ve kelebekler, ant, falaka. Ömer Seyfettin, Türkçe'nin sadeleşmesindeki öncü isimlerden birisi olduğu için 1905-1917 yılları arasında yazılmış bu öykülerin dili gayet anlaşılır. Yine de yabancı olduğumuz birkaç kelime bulunmakta ama bunlar da dipnotlar için açıklanmış.
İlk Namaz öyküsünde, dini motifler vurgulansa da yazar gençliğinin masumiyeti ile şu anki halini karşılaştırarak, özlemle o dönemi bizlere anlatıyor.
Bahar ve Kelebekler ise iki farklı neslin kadınları ele alınıyor. Modernleşip, okuyup öğrendikçe kendini daha da yalnız hisseden, soyutlayan genç bir kıza kıyasla gençliğini mahalle bağı içerisinde gençliğinin gelenekleri ile geçirmiş yaşlı bir kadın.
Ant ise iç burkan bir hikaye. Ömer Seyfettin'in gençliğine, Gönen'e ait, bir kan kardeşliği hikayesi. Buraya kadarki bu üç öykü de geçmişe özlem duyarken yaşanılan döneme ilişkin karamsarlığa değiniyor.
Son öykü ise Falaka. Ömer Seyfettin'in meşhur öyküsü. Bu öykü de Ant gibi Gönen'de geçmekte. Mektep dönemi yaramazlık hikayesi aslında. Ama hikayenin sonunda Ömer Seyfettin ve ben farklı şeylere üzüldük. O hocasına üzülürken, benim kalbimi üzen oradaki en zararsız canlının başına gelenler oldu.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.