anlatımı, okuru hızla içine çeken bir yoğunluğa sahip; öyle ki kitabı tek oturuşta bitirdim. ancak bu akıcılık, metni kolay hazmedilir kılmıyor. okurken boğazıma düğümlenen bir ağırlık hissettim; gerçekten huzursuz oldum. ortadoğu’nun acıyla yoğrulmuş hayatlarını okumak beni derinden sarstı, parçaladı. inançlar ve daha doğrusu inancın araçsallaştırılması üzerinden bir insana bu denli zulmün reva görülüp görülemeyeceğini sorguladım; düşündükçe öfkelendim. kitaptaki karakterlerin acı dolu yaşamlarına tanık oldukça, tüm bunlar yaşanırken bizim nasıl hiçbir şey yokmuş gibi hayatımıza devam edebildiğimizi sorgulamadan edemedim. sosyolojik, kültürel ve toplumsal boyutlarıyla oldukça güçlü bir eserdi. ibrahim’in, hatta kendisinden bile sakladığı duygularına geri dönüşü; ortaya çıkan dengesizliğe rağmen sahici ve etkileyiciydi. okunur, sevdim. çünkü huzursuzluk, yalnızca bir hikâye anlatmıyor; insanın vicdanına sessiz ama yakıcı bir soru bırakıyor.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.