MUAZZAM Bir Anti KahramanEdebiyat
Rabbim sonunda aşağılık bir roman kahramanı okumayı nasip etti. Sinemada buna sık sık rastlansa da klasik edebiyatta neredeyse hiç yok. Ve ne yazıkki sinema psikolojiyi aktarmak için yetersiz kalıyor.
Lermantov katıksız bir oe yi çok iyi anlatmış. Çevresindeki herkese acıdan başka bir şey getirmeyen rezil bir adamın bu rezilliği zaten öyle olması gerekiyormuş gibi sahiplenmesi harika. Peçorin bir çeşit sosyopat. Ayrıca kadın analizleri de muazzam, özellikle kendisi için ölüp biten askeri sürekli konuştuğu için sıkıcı bulan ama kendisini kullanmaktan başka derdi olmayan Peçorin'e sırılsıklam aşık olan prenses.
Aslına bakarsanız romanda acımaya değer kimse de yok, herkes belli oranda aşağılık ve hemen hepsi yaptıklarının cezasını hiç çekmeden işin içinden sıyrılabiliyor. Fakat tabiki hepsi değil. İlahi adaletin tam aksi, insani adalet var romanda. En namussuz olanlar en az hasar alıyor. Yaşadığımız çağ gibi. Ki romanın başlığı bunu açıklıyor; Zamanımızın Bir Kahramanı.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.