Puan vermedi·180 syf.··
Beğendi
·2026 14. kitabı
·8 saatte okudu
·Okunma: 15 Ocak 2026 17:07
Selim İleri’nin Cumartesi Yalnızlığı, ilk bakışta sakin ilerleyen ama aslında içten içe insanı yoran bir kitap. Roman boyunca büyük olaylar olmuyor; asıl mesele kahramanın geçmişle kurduğu ilişki.
Hikâyede anlatıcı, eski dostluklarını, yarım kalmış ilişkilerini ve edebiyat çevresindeki kopuşları hatırlıyor. Özellikle geçmişte önem verdiği insanların artık hayatında olmaması, onu en çok yaralayan şey. Kimseyle kavga etmiş değil; sadece herkes yavaş yavaş kaybolmuş.
Romanın sonunda bir yüzleşme, bir toparlanma ya da umutlu bir kapanış yok. Kahraman yalnızlığını çözmüyor, sadece kabul ediyor. Asıl kırıcı olan da bu. Yalnızlığın geçici değil, kalıcı olduğunu fark ediyor.
Geçmişe dönüp bakıyor ama geri dönmenin mümkün olmadığını da biliyor. Okur olarak insan, “keşke” kelimesinin romandaki en görünmez ama en güçlü kelime olduğunu hissediyor.
Bu yüzden Cumartesi Yalnızlığı, mutlu biten bir roman değil. Ama gerçek biten bir roman. Selim İleri burada okura şunu söylüyor gibi: Bazı hayatlar düzelmez, sadece anlaşılır._
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.