168 syf.
·3 günde·10/10
Konferans başladı. bir el kaldırdı. salondaki bin kafa o yöne doğru döndü. Oymuş... "Bir şey sorabilir miyim?" dedi. "Elbette" "siz bir Atatürkçüsünüz." "Hayır." "Yani Kemalistsiniz." "Hayır." "Ne o zaman?" "Atatürk sevdalısıyım. O dediğin izm'ler beni kesmez. Ben biraz daha fazlasıyım." "Peki, bu kadar sevdalısınız ama onun da hiç hatası yok mu?" "Olmaz olur mu? O da insan. Hiç hatasız insan olur mu?" "Mesela, genç oğlanlara merakı olduğu söylenir." O anda bütün kafalar ondan bana döndü. Ne diyeceğim diye. Böyle zamanlarda sağ omuz perim benim aklımı çabuklaştırır. Saniye, aksatmadan çocuğa cevap verdim: "Bunu ilk kez duyuyorum... Ala eğer ÖYLE İDİYSE SEN O TRENİ KAÇIRDIM..." dedim. Salonda alkış durmuyor... Kısa bir süre sonra a genç sürünerek kapıdan çıktı ve gitti. S:21