Bu kitabı okurken, kendi içinin karanlık köşelerinde yankılanan bir sesle karşılaşıyorsun. Dazai’nin anlattığı şey bir hikaye değil; yaşamanın ağırlığıyla ezilmiş bir ruhun sessiz çığlığı.
Karakterimiz Yozo, hayatı boyunca insanlara karşı derin bir yabancılık hissi taşır. Herkese uyum sağlıyormuş gibi yapar ama aslında kimseyle aynı dünyada değildir. Kalabalıkların içinde bile yalnız kalır.
Hayattan zevk alamamanın, yaşamakla sadece yaşıyor gibi görünmenin o ince çizgisi…
Yozo’nun intiharı bir son değil; aslında çoktan tükenmiş bir hayatın son cümlesi gibi...
Kitapta yer yer kendimizden izler, benzer duygular ya da yaşantılar bulsak da genel olarak oldukça karanlık ve kasvetli bir atmosfer hakim. Ama belki de en üzücü yanı, anlatılanların yalnızca kurgu ile sınırlı olmaması...
Tüm bu ağırlığın içinde şunu hatırlamak gerekir:
Yaşam ne kadar zor olursa olsun, güzelliklerini görebilmek ve mutlu bir hayat için küçük de olsa tutunacak sebepler bulmak önemlidir.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.