Fidan Hanım, gerçek bir hikayeden esinlenilmiş olması sebebiyle çok merak ettiğim bir romandı.
Fidan Hanım’ın çocukluktan başlayarak ailesi ve çevresiyle ilişkilerini, acılarını ve güçlü duruşunu okurken bazı yerlerde yok artık bu kadar acı da olmaz diyerek okudum diyebilirim, evet çok fazla acı ve dram okuyoruz arkadaşlar..
Kitaba ufak bir eleştirim olacak, bazı yerleri fazla detaylandırılmış ve hep bir isyan hep bir acı vardı, diyologların hepsinde kadere isyan okuyoruz ve bir müddet sonra kitap kendini tekrar ediyor gibi geliyor..Yani daha kısa olabilirmiş aslında, şayet ben okurken bir süre sonra içim daraldı :)
Kitap boyunca Fidan’ın iç dünyasına, kırılganlıklarına, suskunluklarına ve hayata tutunma çabasına tanıklık ediyoruz. Dili sade ve samimi. Abartıdan uzak ama etkisi uzun süre kalan cümleler var. Bir çok cümlenin altını çizdim, bazı yerleri gözlerim dolarak okudum, finalinde ise, acı tatlı bir tebessüm kaldı..
Anita, Şayeste, Maide Hanım, Şayeste, Mehmet Deniz Bey, Han, Margaret ve Fidan’ın arkasında dağ olan babası… her bir karakter kendine özgüydü. Hepsi tanıdık, acısı bildik yaşamlardan geçiyordu.
Bu kitap hakkında iki kelime söyleyecek olsam, ACI ve GERÇEKÇİLİK derdim.. Bütün acıların üst üste gelmesiyle yüreğim dağlansa da Fidan Hanım’ın güçlü duruşuna diyecek yok.. Hele Han için yaptığı fedakarlığı sanmıyorum ki kimse kolay kolay yapmaz. Ama karşılığında Han’ın yaptıkları .. valla ben bile beklemezdim, Fidan gibi ben de çok güvenmişim Han’a :)
Velhasıl benden 7/10 puan alan bir kitap oldu. 470 sayfayı 3-4 günde bitirdiğim, sonunda tatlı bir tebessümle vedalaştığım bir hikayeydi. Fidan Hanım’la tanıştığıma memnun oldum
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.