" Daha da yavaş yürüdüm hatırlamaya çalışırken o gün tanıştığım insanlarla konuştuklarımı. Burnumdaki koku, kokunun zihnimde açtığı yer, o yerde beliren mekân cennete benziyordu- Güzelyurt'tan Mağusa'ya portakal köprü kuruyordu."
Hayat kısa 'an' lardan oluşur. O anları yaşarken bazen bir gülüş,bazen bir koku ya da bir renk, bir olay,bir benzerlik ya da bir obje bizi alıp götürür geçmişteki 'an'lara , hatıralara, duygulara. Ben serbest çağrışımı, fikir uçuşmasını çok severim. Bazen çok eskide kalmış anılarım canlanır bu sayede. Yeniden yaşamış gibi mutlu olur, hasret gideririm geçmişteki ben ile. Bir on yıl önce olsa belki geçmişteki ben'e akıl vermeye kalkardım. Bugün ise hayatın tadını çıkar derim, artık kendimi seviyor , tanıyor ve kendim ile barışık yaşıyorum.
Her canlı cansız varlığın bir hafızası vardır. Bazen bize aktarır bazen de biz anlam yükleriz. Yazar Nafia Akdeniz anne , arkadaş evinde, müzede, bir tablonun önünde, bir ağacın gölgesinde gibi farklı yerlerde hissettiklerini, o yerlerin ona hissettirdiklerini, düşüncelerini, yaptığı serbest çağrışımları şiirsel bir dil ile anlatıyor. Okuyucuya bir ders vermek ya da tanıtmak gibi bir niyeti yok. #anlatı türündeki eserde hafızasında ilmek ilmek işlenmiş olanlar ile şu anın farkındalığını paylaşıyor okuyucu ile. Anlatılar gündelik hayattan olsa da okuyucuyu götürdüğü yer bambaşka aslında. Kişiye özel her gidilen mekan. Ben okurken çocukluğuma, annemin sandığını karıştırdığımız günlere, iğde ağacının gölgesine gittim. Bir hafıza tetiklenince kolektif bilinç başka bir hafızayı tetikliyor. Yol aynı, gidilen yer farklı...
Kitaba ismini veren #kasnak benzetmesini de ayrı sevdim. Farklı türde kitap okumak isteyenler, anlatı türünü sevenler bu kitaba bakabilirler
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Her Ay Okuyanlar Kulübü
··
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.