Kahrolsun istibdat !
Anayasa hukuku hocamızın önerisiyle başlamıştım bu kitaba. Sadece metrolarda gidip gelirken okuyabildim, vakit bulamadım ve sonunda tamamladım. İnsanların; beyan ettikleri fikirler yüzünden, şahsi düşünceleri ve kimlikleri yüzünden, kim olduklarına bakılmaksızın içeri alındıkları bir distopyaydı bu! Daha doğrusu bir gerçeklik maalesef ! Türkiye’de yaşanmış ve çok ciddi bir gerçeklik! Bu uğurda Sabahattin Ali gibi kıymetli yazarları dahi kaybettik. 2.Dünya Savaşı’ndan dolayı bunların yaşandığını anlayabiliyorum fakat yine de insanlar, özgürce eleştirebilmeliler! Rıfat Ilgaz da bunu yeren bir dille anlatmış ! Toplumun yetişmesi için gerçekten mühim olan bir öğretmenin bu duruma düşmesi içler acısı ! O dönemlerde işkence gördüğü için hiç çocuğu olmamış ama bir sürü çocuk okutmuş kıymetli sanatçı Turgay Tanülkü geldi aklıma. Çok yazık gerçekten de !
İnsanlar fikirlerini açıkça söyleyebilmelidir zira insan olmanın gereği budur, bizi diğer canlılardan bu özelliğimiz ayırır. Milli ve dini değerlere hakaret etmek değildir elbette bu ! Fakat yine de orta nokta, Aristoteles’nun dediği gibi altın orta bulunmalıdır!
Fikir beyan edebiliriz ama bu, ülkeyi bölmek isteyenler için bir seçenek olmamalıdır ! Misal terörist başı fikir beyan EDEMEMELİDİR ! Ama gariban öğretmen, fakirliği eleştirmiş çok mu? Kaldı ki eskiden öğretmenler pazarcılık yaparlarmış, o kadar fakr-ı zaruret içinde imiş memleket !
Rıfat Ilgaz da bunu eleştirmiş toplumcu bir sanatçı olduğu için ki gayet anlaşılır ! Çok beğendim !
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.