Bazen insanın en çok ihtiyacı olan şey, kaçacak bir yer değil…Hatırlayacak bir hikâye oluyor.Saklı Bahçeler Haritası tam da böyle bir kitap.İçinde biraz hüzün, biraz umut, bolca da insanın kalbine dokunan anlar var.Bu hikâye; geçmişiyle, kırgınlıklarıyla ve içindeki sessiz yaralarla yol alan bir kadının etrafında şekilleniyor. Hayatın ona sunduğu zorluklara rağmen, kendi içindeki “saklı bahçeleri” keşfetmeye çalışıyor. Çünkü bazen iyileşmek için dışarıya değil, içimize bakmamız gerekiyor.Kitap boyunca;unutulan anılar, bastırılmış duygular ve yarım kalmış cümleler birer birer gün yüzüne çıkıyor. Her sayfa, insanın kendine sorduğu o tanıdık sorularla dolu:“Ben kimim?”“Ne yaşadım?”“Ve bundan sonra ne olacak?”Nermin Yıldırım’ın dili çok samimi, çok gerçek.Okurken sanki biri yanına oturmuş da sana kendi hikâyesini fısıldıyormuş gibi. Ne süslü cümleler var, ne de yorucu anlatımlar… Sadece içten, sade ve kalbe dokunan bir anlatı.Saklı Bahçeler Haritası bana şunu hatırlattı:Herkesin içinde kimsenin bilmediği bir bahçe var.Ve bazen o bahçeyi keşfetmek, insanın kendini yeniden bulması demek.
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.