!! BU İNCELEME "Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe" KİTABINDAN SPOİLER İÇERİR. KİTABI OKUDUKTAN SONRA BU İNCELEMEYİ OKUMANIZ RİCA OLUNUR !!
Selam canlar!
Uzun zaman sonra inceleme yazmaya karar verdim. Kitabımız, çoğu insanın önerdiği ve sevdiği bir kitap olan: "Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe". Hadi uzatmadan başlayalım.
Öncelikle, her Genç Timaş kitabında olduğu gibi bu kitapta da üzücü yerler vardı elbette. Cesur kızımız Mafalda, gözlerindeki sisten ötürü görmekte zorluk çekiyor. Ben bile gözlüğümü çıkardığımda zor görüyorsam, Mafalda'yı düşünemiyorum. Kiraz ağacı ile olan bağları çok tatlıydı. Başta Estella olmak üzere onu cesaretlendiren karakterler, yan karakterlerden olsa bile kitaba sıcaklık kattılar. Estella, sadece bir çalışandan çok, bir arkadaş, bir abla, bir anne gibiydi. Hastalığını öğrendiğim zaman bende en az Mafalda kadar şaşırdım. Filippo ile aralarındaki arkadaşlık ise, şu ana okuduğum kitaplardaki en tatlı arkadaşlıklardan biriydi. Mafalda'nın, bir gün görme yetisini tamamen kaybedeceğini bilse bile asla pes etmemesi, kitaptaki en sevdiğim şeylerden biriydi.
Kitabın sonunda Estella'nın hayatını kaybetmesi, açık ara kitaptaki en üzücü yerdi bence. Onun gibi bir meleğin, bu dünyadan göç etmesi beni derinden sarstı. Ama her ne kadar üzülsek de elimizden birşey gelmez. Estella gitti. Bu, okuyucuları üzüyor, biliyorum. Ama hayat devam ediyor. Kaybettiklerimiz için elbette yas tutacağız ancak şunu unutmamalıyız:
Hayat, sevdiğimiz şeyleri elimizden alabilir, ama yaşama isteğini almak zorunda değildir.
Buraya kadar okuyan kişilere çok içten teşekkürlerimi sunuyorum. Bir sonraki incelemeye kadar, hoşça kalın, kitapla kalın!
Zehra Yayla
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.