Çarpık Evdeki CesetlerDuygu ve Düşünce
Çarpık Evdeki Cesetler, benim için sadece bir polisiye değil, insan ruhunun karanlık taraflarını ustalıkla ortaya koyan sarsıcı bir roman oldu. Kitabı okurken sürekli tetikteydim; olay örgüsü, karakterlerin iç dünyaları ve özellikle finaliyle beni resmen çarptı. Sonunun bu kadar güçlü ve beklenmedik olması, Agatha Christie’nin neden hâlâ bu türün zirvesinde olduğunu bir kez daha kanıtladı.
Edith teyzenin yaptığı fedakârlık, kitabın en vurucu noktalarından biriydi. Onun aldığı karar hem ahlaki hem de duygusal açıdan insanın içini acıtıyor. Brenda’nın masumiyeti ise baştan sona hissediliyor; suçun gölgesinde ezilen ama asla kirlenmeyen bir karakter olarak çok etkileyiciydi. Ve tabii ki Josephine… Onun psikopatlığı öyle ince, öyle ürpertici işlenmiş ki karakteri düşündükçe insanın tüyleri diken diken oluyor.Filme geldiğimde ise hikâye benim için adeta yeniden doğdu. Kitap beni derinden sarsmışken, film bu etkiyi daha da yoğunlaştırdı. Özellikle Sofia’nın karaktere kattığı mesafeli duruş, soğuk bakışlar ve kontrollü tavırlar hikâyenin karanlık atmosferini çok daha hissedilir kıldı. Kitaptaki gerilimini görsel olarak tamamlayan bu oyunculuk, karakterlerin psikolojik yönlerini daha çarpıcı hâle getirdi ve anlatının etkisini katladı.Kitabı okurken beğenmediğim tek konu bazı yerlerin bir tık uzatılmış olmasıydı onun dışında kitap gerçekten içime işledi. 
Çarpık Evdeki Cesetler 
Agatha Christie
Çarpık Evdeki Cesetler Agatha Christie·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.