Danimarka’nın Çamurlu Sularında Bir Nilüfer…
6/10
·180 syf.··
2026 2. kitabı
·
7 günde okudu
·
Okunma: 17 Ocak 2026 10:53
Shakespeare’in bu devasa eseri bittiğinde, zihnimde yankılanan tek bir soru kaldı: Bir insan düşünceleriyle kendi sonunu ne kadar ileriye taşıyabilir? Hamlet, sadece babasının intikamını almaya çalışan bir prensin hikayesi değil; insanın kendi zihninin içine hapsoluşunun manifestosuymuş. Hamlet’i okurken en çok "neden bekliyor?" diye sordum. Ama anladım ki Hamlet’in asıl düşmanı amcası Claudius değil, kendi analitik zekası. "Olmak ya da olmamak" sadece yaşamak üzerine bir tercih değil; eyleme geçmenin ağırlığı altında ezilmekle ilgili. Hamlet düşündükçe zehirleniyor, zehirlendikçe erteliyor. Shakespeare bu trajedide "şiirsel adaleti" çok acımasız bir şekilde dağıtır. Kimse hayal ettiği finale ulaşamaz: Laertes: Kendi ucu zehirli kılıcıyla öldü. Claudius: Kendi hazırladığı zehirli şarap ve zehirli kılıçla can verdi. Gertrude: Oğluna hazırlanan tuzakla (kendi kocası yüzünden) zehirlendi. Hamlet: İntikamını aldı ama yaşayıp kral olma şansını (ve ruhunu) bu süreçte kaybetti. Kitabın en yaralayıcı kısmı benim için kesinlikle Ophelia’ydı. Elsinore Şatosu’ndaki herkesin bir maskesi, bir planı ve bir sesi varken; Ophelia sadece bir piyon olarak kullanıldı. Sevdiği adam tarafından reddedilmesi ve babasının ölümüyle gelen o çiçekli delilik sahnesi, aslında bu kokuşmuş düzene verilmiş en saf tepkiydi. Onun nehirdeki sonu, sadece bir kaza değil, saflığın bu dünyadan çekilişi gibiydi. Hikayenin sonunda; hiç suçu yokken Hamlet tarafından suçlanıp, acıdan ölen Ophelia kadar suçsuz da olabilirsin. Ne yazık ki bu, ölmüş olduğun gerçeğini asla değiştirmeyecek. Nitekim nedensellik bazen hiçbir şeye yaramaz. Bazen sadece, ölmüş olduğun gerçeği ile başbaşa kalırsın.Ve bu gerçek ruhumu birazcık yaraladı.. Sonuç olarak; Hamlet bittiğinde anlıyorsunuz ki; hayatta bazen geç kalmak sadece bir zaman meselesi değil, bir karakter kaderidir. Modern insanın tüm tereddütlerini, korkularını ve varoluş sancılarını 1600'lerden bugüne taşıyan bu eseri, sadece bir tiyatro metni olarak değil, insan ruhunun bir röntgeni olarak okumak gerek.
Alıntı
HamletWilliam Shakespeare · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202358,5bin okunma
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.