·536 syf.····Okunma: 16 Ocak 2026 23:37 Eğer incelememde bir kusur varsa yazım yanlışı veya noktalama işaretleri yanlişi varsa kusura bakmayın yazmakta pek iyi değilim inceleme yazmak konusunda hiç iyi değilim
Kitabı bitirince uzun bir yolculuk yapma isteği oluşuyor.
Trabzon'na, istanbula., Azerbaycana, İran'a kitap'tan geçen bütün yerleri gezmek. Ne kadar güzel olur . Kitabı eline alıp bazen trenle bazen otobüsle bazen atla bir yolculuk yapıp bir yandan da kitabı okumak.
Akıcı bir kitap iki, üc günde okunup bitirilebilir.
Kitabın akıcı yazılım dili zaten kendine bağlıyor.
Ben 15 gün de okudum nedeni ağlamam.
Kitaptaki her bir karakter için ağrı ağrı ağladım, Serttehan, Zehra, Azam, Piruz, Büyükhanım, Sofya, Celil Hikmet ve en çokta İsmail için ve onun gibi harbe katılan tüm yiğitler için.
Okadar çok ağladım ki bir, iki gün okuyamadım.
Ne kadar bir hikaye bir hayal gücü olarak yazılmış olsada, gecmişte dedelerimizin, ninelerimizin bunlara benzer zor hayatı olmuştur.
Annemin kücükken bizlere anlatıyı büyük dedemin hikayesini burada biraz yazmak istiyorum. Ne kadar gerçek ne kadar hayal ürünü bilmiyorum. Kitaptaki hikayeye biraz benzerlik var. (Anneme büyük amcasının anlatığı gibi buraya yazmak istiyorum)
Büyük dedem Van'da yaşiyor fakir bir çoban olarak birgün Van'a Rus işgalinden kacıp gelen bir güzelle karşılaşıyor soylu bir aileden geldiği kıyafet ve davranişindan belliymiş. Büyük dedemle kısa zamanda evleniyorlar. Evlendikten bir yıl sonra Van'da Rus işgali başladı ve birçok çocuk, kadın, yaşlı katedildiler bu işgade büyük dedemin ilk eşi hamile olarak vurulup öldürüldü. İşgalden bir kaç yıl sonra yine Van'a göc eden bir kadınla karşilaşan büyükdedem tekrardan evleniyor. Annem bu hikayeyi anlatırken ben de orda onlarla birlikte bu hikâyenin içinde yanlarında aynı duyguyu yaşıyordum büyükdedemin ilk evliğinde onlarla birlikte ordaydım ,ilk eşinin karnındaki bebeğile öldürürken onun başinda durup ağlardım, dedem ikinci kez evlenirken onu tekrar hatırlayıp ağladım. Belki bir çoğumuz eski fotoğraflara bakarken yada anlatılan hikayeleri dinlerken aynı duyguları yaşadık. Ceviz ağacı kitabıda tam olarak bizi dedelerimizin , ninelerimizin yaşadığı döneme götürüyor.
Hikayedeki yolcu tam olarak bizleriz