Üç kardeşin bir aile içinde hem aile oluşu hem de olamayışını okuyoruz. İlk etapta eğlenceli bir aile hikayesi okuyacağımızı beklerken yavaştan kalbimizi deşmeye başlıyor. Aslında içindeki acılar da entrikalar da yabancı değil. Görüp duyduğumuz, bilip yaşadığımız şeyler. Söylenmese de bildiğimiz şeyler.
Kitapta kimi okusak o daha haklı geliyor göze. Ne birey olmuşlar ne de aile. Her biri bir köşeye saçılmış yapboz parçaları gibi ama birleştirmeye kalkınca da uymuyorlar. Yine de aynı yapbozun parçalarılar. Var ama yok gibi. Sonra bir denklem kuruluyor ve o denklemde herkes birer birer düşüyor. Ruhumuza dokunan çok şey oluyor ama iz bırakan sadece iki kişi oluyor. En azından benim nezdimde.
En büyük abi olan Emin. Yok olmadı, senle biz olduramadık. İlk sana ayrılan sayfada hak verir gibi oldum ama vazgeçtim. Yaptığın tek şey şikayet. İstediğin tek şey de her şeyin sana sunulması. Tüm kitap boyunca herkes haklıydı. Tek vasfın pısırık olmak. Acıyı sevip bile bile çeken, ezilmeyi fantazi haline getiren ona sunulan sevgiyle yetinmeyi bilmeyen bireysiz biri. Belki de nedeni hiç çocuk olamamaktır. Yine de sen içine düştüğün durumdan kurtulmayı istemedin. Buna sıkı sıkıya sarılmak daha tanıdık ve güvenilir geldi.
Ekrem, babanı seçemezsin ama kayınpederini seçebilirsin sözünün kanlı örneği. Ailesinin dramalarından sıvışıp kendi yolunu bulmuş. Yol yanlış mı doğru mu hiç mühim değil. Yol var mı var. O halde konu kapanmıştır. Yine de pek sevgili karısına(kayınpederine) son darbeyi vurdu. Bence bunun nedeni Ethem'le bir noktada aynı acıları paylaşıyor olmaktı. O sözlerle koruduğu biraz da kendi çocukluğuydu.
Ah benim ortanca çiçeğim Ethem...
Ethem... Adını duyunca bir Ethem dede diye başladım söze ama sonra sustum. Bir de benden alma darbeyi dedim. Birilerinin bir şeyi olmak isteyip de hiçbir şeyi dahi olamayan insanların özeti. Seviyor ama içinde, kırılıyor ama içinde. Sevginin aslında öğrenilen bir şey olduğunu henüz bilmeyen kişi. İnsan sevilmediğini kabullenmek için neden arar mı? Arıyormuş. Peki insan o nedeni bulunca yaralarını sarabilir mi? Sarabilirmiş. Keşke kurduğun o hayalleri karınla daha erken yaşasabilseydin. Fakat işte her çiçek zamanında açar. Sen Nurten'e gittiğinde belki de o sana gelemeyecekti ve sende çiçek açmayacaktı. Sevgiyi bilmediğini söylerken bölük pörçük bir tek senin biliyormuşsun.
Nurten, ah seni çekip çıkarasım geldi kitabın içinden. Çıkarmakla kalmayıp bir güzel de dövesim. Hem korumuşsun kalbini hem örselemişsin. Keşke daha erken bulsaydınız birbirinizi. Yine de kendi çapınızda iyi gelmişsiniz birbirinize. En güzel sizdiniz. Keşke daha çok ve daha derin sizi okusaydık. Yazar daha çok ikinizin üzerinde dursaydı. Sizden ayrı bir roman bile çıkardı.
Her karakterden bir parça bir şeyler buluyoruz içimizden. Ama doğru ama yanlış. Tek solukta okunan bir kitap ama içinde koca bir ömür var. Tavsiye ederim.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.