Baudelaire bize şunu söylüyor: "Aslında kimseye sevginizden gülmüyorsunuz." Bu oldukça sert bir iddia. Ona göre sokakta ayağı kayıp düşen birine güldüğümüzde, içimizdeki o gizli "ben ondan daha iyiyim, ben ayaktayım" diyen kibirli canavar konuşuyor. Yani gülmek, bir nevi ego tatmini ve başkasının acizliği üzerinden alınan karanlık bir haz.Baudelaire, "Gülmek, insanın tanrısallık iddiası ile sefaleti arasındaki çarpışmadır" diyerek aslında modern psikolojinin temellerinden birini atıyor. Okuduktan sonra, bir dahaki sefere bir şeye kahkaha atarken durup kendinize şunu soruyorsunuz: "Şu an gerçekten eğleniyor muyum, yoksa içimdeki o kibirli dev mi uyandı?"
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.