Sarı Yüz, beni sadece hikâyesiyle değil, yarattığı rahatsızlık hissiyle de etkileyen bir kitap oldu. Okurken keyif almakla huzursuz olmak arasında gidip geldim. Kitabın gücü tam olarak burada yatıyor; yazar okura konforlu bir alan sunmak yerine onu sorgulamaya, taraf olmaya ve kendi sınırlarıyla yüzleşmeye zorluyor.
Hikâye, günümüz dünyasının görünmeyen ama fazlasıyla tanıdık bir yüzünü cesurca ortaya koyuyor. Başlangıçta basit gibi görünen olaylar ilerledikçe derinleşiyor ve ana karakterin iç dünyasıyla birlikte okurun bakış açısı da dönüşüyor. Ana karakterle empati kurmak kolay değil; zaman zaman ona kızıyor, zaman zaman onu anlamaya çalışıyorsun. Bu çelişkili hisler, hikâyeyi daha gerçek ve etkileyici kılıyor.
En sevdiğim tarafı, konunun alışılmış kalıplara yaslanmamasıydı. Popüler meseleleri yüzeysel bir anlatıya sıkıştırmak yerine etik, kimlik ve başarı kavramlarını sorgulayan bir hikâye kurulmuş. Akıcı dili sayesinde hızlı okunuyor ama etkisi hızlı geçmiyor; bitirdikten sonra bile bazı sahneler ve düşünceler zihinde kalıyor.
Sarı Yüz, herkese hitap eden bir kitap olmayabilir ama farklı olmayı, rahatsız etmeyi ve düşündürmeyi başaran bir roman. Benim için “iyi bir hikâye okudum” demekten çok daha fazlasıydı; edebi anlamda güçlü ve kesinlikle konuşulmayı hak eden bir okuma. Bu yüzden 10 üzerinden 8.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.