Hamlet1000Kitap
Genel çerçevede Hamlet trajik bir öç alma hikayesi gibi görünüyor. Ancak babasının hayaletiyle karşılaşması, ana karakter için doğrudan bir eylem çağrısından çok, kendini bulduğu bir kırılma noktası. Hamlet bu noktadan sonra olayları izleyen değil kendi iç dünyasını sorgulayan bir karakter haline geliyor.
Hamlet derin düşünen ve etik terazisini sürekli tartan bir karakter. Kendi vicdanıyla satranç oynar gibi... Eserde kendini deliliğe vurduğu kısımlar bana Diyojenvari bir yaklaşımı anımsatıyor. İğneleyici sözlerinin derinliği ve içinde büyüttüğü öfkeyi son ana kadar bir mum ışığı gibi taşıması bu düşüncemi güçlendiriyor. Derin düşünce yapısı onu harekete geçmekten alıkoysa da kendi çizgisini bozmaması gerçekten şapka çıkarılacak bir durum...
Kirli bir kalabalığın ortasında Hamlet in tutunduğu en sağlam dallardan biri Horatio. Horatio ile olan ilişkisi eserde denge ve güven duygusunu temsil eder. Bu karakter üzerinden şunu düşünüyorum. Böyle bir derinliğe sahip ruhlar günümüzde de olduğu gibi her çağda parmakla gösterilecek kadar azdır.Ve bir noktada karşılaşır.
Eserde güçlü bir ölüm felsefesi de kendine yer bulur. Hamlet in mezarlıkta yaptığı konuşma eserin ikonik kısımlarından. Bu kısımda insan ömrünün kısalığı vurgulanırken hayatın değeri de sorgulanır. İnsan yaşarken zamanı kıymetli görür fakat kafatasını avuçlarının içinde tutan Hamlet için bu artık bir toz zerresinden farksızdır. Bu durum, insanın hayattayken anlam yüklediği materyallerin ölüm karşısında nasıl silindiğinin okuyucuya sunumudur.
Teşekkürler.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.