Keşke bitmeseydi...Duygu ve Düşünce
Fransız Edebiyatının en iyi romanlarından kabul edilen "Germinal" Emile Zola'nın da aynı zamanda en önemli eseri olarak kabul edilmektedir. Kitabın içeriği 1860 yıllarında Fransa'da gerçekleşen ve 10.000 maden işçisinin katılmış olduğu gerçek bir grev öyküsünden esinlenerek yazılmış. Kitabın ben de uyandırdığı duygulara geçmeden kısaca kitabın içeriğinden bahsetmek istiyorum.
Etienne isimli işsiz bir genç maden ocaklarında iş aramaktadır. Gittiği her yerde iş olmadığı söylenir ve tam dönmeye karar verirken maden ocakların birinde işçi olarak çalışabileceği söylenir. Ve bu haberi kendisine kitapta adını sıkça duyacağımız "Catherine" isimli genç kız haber verir. Ve kitabın da ana kahramanlarından biri olur. Kısa sürede çalışma koşullarına adapte olan Etienne, maden işçilerinin çalışma koşullarının ve aldıkları ücretin de düşük olduğunun farkına varmıştır. Maden şirketlerinin sahipleri madenciler için barınma gibi problemleri ortadan kaldırmak için ev yapmış olmasına rağmen şartlar onlar için epey zordur. Ücretler kalabalık aileler için oldukça düşük kalmaktadır. İnsanlar geçimlerini sağlayamamakta tüm bunlara rağmen her gün yüzlerce metre altına inip çalışmaya devam etmektedir. Tüm bunlar olurken Etienne ise Catherine karşı ilgi duymakta ancak bu ilgiyi duyan tek kişi kendisi değildir. Chaval isimli maden işçisi de aynı şekilde Catherine 'ye ilgi duymaktadır. Bir gün Catherine'nin isteğine karşılık kendisinin bedenine sahip olur ve Catherine alıkoyar. Bir müddet bu şekilde yaşarlar. Madenlerde de homurdanmalar yükselmektedir. Etienne örgütlenme çalışmalarına çoktan başlamış ve büyük çaplı bir grev hazırlıklarına başlamışlardır. Ancak işler umdukları gibi gitmemiştir. Grevler ve protestolar yerini zaman zaman şiddetli olaylara da bırakmıştır. Grev yapan işçiler, greve katılmayanlara karşı öfke beslemeye devam etmişlerdir. Fransa bölgesinde birçok maden ocağında grevler olmakta ve maden ocakları zor durumdadır. Fakat ne işçi ücretlerinde iyileşme ne de başka şartlar da olumlu bir şeyler olmamaktadır. Günden güne maden işçilerinin durumu kötüye gitmekte, insanların kayıpları artmaktadır. Bir gün tekrardan çalışmaya karar veren Etienne, Catherine, Chaval ve bir grup maden işçisi göçük altında kalırlar. İşçilerin bir çoğu ölür ve sadece "Etienne" sağ çıkarılır.
Kitabın ben de bıraktığı duygu ve düşüncelere gelecek olursak. Günümüzde de patron sınıfı dediğimiz bir grup zengin çağlar değişmeden hep aynı kalmış, hep çalışanlar ezilmiş, kendileri safasını yaşamışlardır. Kitapta maden sahipleri bolluk içinde yaşarken işçilerin yaşam şartlarını asla görmemektedirler. Çünkü vicdanları körelmiştir. Bir toplumda gelir düzeyi düşük alt sınıf zenginler tarafından daha da eziliyorsa orada eşitlikten bahsetmemek lazım.. Dünya günümüzde bile bazı insanlar için bir cehennemdir.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.