Uzun zamandır Türk edebiyatı okumamıştım. Yoğun okumalardan uzaklaşmak, yerel detaylarla örülü kurgu bir metin okumanın ruhuma ne kadar iyi geldiğini anlatamam.
Hüseyin Rahmi Gürpınar toplumu, özellikle de kadınları çok iyi gözlemleyen ve gözlemlerini de romanlarında diyaloglara ve hikayeye ustaca yansıtan, esprili diliyle kendini okuttukça okutan bir yazar. "Mürebbiye" de de bu yönde bir kurgu oluşturmuş. Romanın konusundan kısaca bahsedecek olursak; Fransa'da annesi genelevde çalışan Anjel bu konuda annesinden daha maharetli bir kişidir. Erkekleri binbir naz ve cilveyle manüpile ederek elde etmeyi çok iyi öğrenmiş olan Anjel zengin bir adamla İstanbul'a seyahate gelmiş, sonra da adamı aldatırken yakalanmış ve dımdızlak sokağa atılmıştır. Ustaca rol yapma yeteneği sayesinde İstanbul'da yaşayan Fransız bir aileye kendini çok namuslu bir kadın olarak tanıtmış ve mürebbiye olarak iş bulmak için onların referansını kullanarak zengin bir konakta kendine iş bulmuştur. Geçmişi geçmişte bırakıp hayatına normal bir şekilde devam etmek varken erkekleri parmağında oynatmaktan duyduğu arzuya yenik düşen Anjel konağın erkeklerini kendine aşık edip onları birbirine düşürerek yer yer trajikomik boyutlara varan olaylar yaşanmasına neden olmuştur.
Okurken hem eğlenerek okudum hem de konağın erkeklerine acımaktan kendimi alamadım. Zevkli bir okuma deneyimiydi özetle. Henüz okumayanlara elbette tavsiyemdir.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.