Tutunamayanlar
Tutunamayanlar bana göre hayata bir türlü ayak uyduramayan insanların kitabı. Selim Işık var mesela; çok düşünen, çok hisseden ama bu dünyaya hiç uyamayan biri. Zaten en başta onun intiharıyla başlıyoruz ve insan ister istemez “Bu adam ne yaşadı da buraya geldi?” diye düşünüyor.
Turgut da Selim’i anlamaya çalışırken aslında kendiyle yüzleşiyor. Okudukça şunu fark ediyorsun: Selim sadece bir karakter değil, bazen hepimizin içindeki o “fazla düşünen, fazla sorgulayan” taraf.
Kitap bazen dağılıyor, bazen yoruyor ama bu bile anlamlı çünkü hayat da öyle. Oğuz Atay zaten süslü süslü anlatmıyor; kafanın içi nasıl karışıksa, metin de öyle. O yüzden okurken “Evet ya, tam olarak böyle hissediyorum” dediğin çok yer oluyor.
Kısacası Tutunamayanlar, bu dünyada kendini biraz fazla yabancı hisseden herkes için yazılmış gibi.
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.