Merhabalar
Bugün sizlere çok sevdiğim serinin üçüncü kitabı olan Günebakan ile geldim. Bu seri benim için gerçekten çok farklı. Fazla seviyorum.
"Ona dokunsam onu yakacakmışım ama o zaten yangınmış."
"Seni sevmeyi affedemiyorum, Korhan. Seni affediyorum ama seni sevmeyi affedemiyorum."
Her şeyin açıklığa kavuşmasıyla beraber İs duygusal olarak toparlanmanın yolunu uzaklaşmaktan geçtiğini düşünür.
Artık yeni bir şehre, ciğerlerini yakacak yeni bir nefese ihtiyaç duymaktadır.
Fakat bilmediği bir şey vardır, nereye giderse gitsin, geçmiş geçmeyecektir ve onu bir hayalet gibi takip etmeye devam edecektir. Korhan bir gölge gibi İs'i izleyip onu geri isterken, İs aşk ve gurur arasındaki o çizgide arafta kalmıştır.
Bu kitapta çözülen tüm sırlar, düğümler bir kez daha bir araya geliyor ve aşk, yalanlar ile gerçeklerin sarmaşığına takılıp kördüğüm oluyor.
Sustuğum her kelime kurşun olup zihnimden kalbime yağarken aynadaki yansımama gülümsedim. Yalanları kusan bir adamın gerçekleri saklayan küçük kızı olarak bitirdiğim bir gecenin sabahına, yine o adamın kilitli kafesinden ayağına bağladığı bir yalanla anahtarı bir olmadan çıkan kekliği olarak uyanmıştım.
Onu seviyordum, onu sevdiğim içinde kendimi affedemiyordum.
Devam edecektim.
Tel değirmenlerinin boş arazilerde dönmeye devam ettiği gibi devam edecektim. Başım dönecekti ama devam edecektim.
Bir çocuğun attığı ilk adımdan sonra düşüp yine de tekrar koltuğun kenarlarına tutunarak kalkıp adım atmaya devam ettiği gibi devam edecektim.
Ayaklarım beni taşımayacak, dizlerimin üzerine düşecektim ama devam edecektim.
Okadar devam edecektim ki, kimse benim kadar devam edemeyecekti.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.