Puslu Kıtalar Atlası
‘’Bilmek ve şahit olmak en büyük mutluluktur. Macera ise büyük bir ibadettir; çünkü O’nun eserini tanımanın başka bir yolu olduğunu görebilmiş değilim.’’
İhsan Oktay Anar’la tanışma kitabım ‘’Puslu Kıtalar Atlası’’ oldu. İnstagram’da takip ettiğim çoğu kitap sayfası o kadar çok kitabı övdü ki daha fazla kayıtsız kalamadım ve bu yüzden 2026’nın ilk kitabı olarak bu şaheseri okumaya karar verdim. Bitirmem biraz uzun sürse de bu kesinlikle kitapla alakalı değil günümüzdeki yoğun çalışma saatleriyle alakalıdır. Bunu da araya sıkıştırıp spoiler vermeden kitabın bende bıraktığı etkiye dayanarak biraz bahsedeyim.
Öncelikle içinde muhtemelen çoğumuzun çok aşina olmadığı kelimeler var ama okurken cümle içinde anlamını az çok anlıyorsun. Anlamadıklarıma da hep internetten bakarak devam ettim ki ben böyle okurken araştırtan kitapları seviyorum.
Yazarın her kitabı böylemidir bilmem ama biraz masal okur gibi hissettiriyor. Her bölümde bir karakterden bahsediyor sonra o karakter bir şekilde ana karakterimizle bağdaşıyor. Yani belli bir akış yok tam olarak. Bölümlerin her biri farklı farklı hikayelerden ibaret ve bu hikayeler hep bir noktada bir araya geliyor. Bu şekilde olması da benim çok hoşuma gitti. Sıkılmaya imkan vermiyor. Çok farklı hikayelerle okurunu gerçekten cezbediyor.
Tarzının farklı olduğu aşikar. Ama kurgusal olarak olağanüstü şekilde yazılmış bir şaheser olduğu da ortada. Sevenlerin olduğu kadar sevmeyenlerin, anlamayanların ve sıkılanların da olduğunu gördüm. Benim içinse merak uyandıran, şaşırtan, sayesinde bir çok şeyi araştırma gereği duyuran ve okuması keyifli bir kitaptı.
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.