Meryem: "Az içimi döktüm katletme yaşı 14'e düştü": Az içimi döktüm katletme yaşı 14'e düştü Neden mi? Çünkü apaçıktır ki mucizevi hadiste dendiği gibi cariyeler kendi efendilerini doğurdular. Toplum artık ne anaerkil ne ne babaerkil tamamen çocuk erkil. Ezilmiş ebeveyn, egodan şişmiş baş ama boş evlatların bol olduğu dönem.Bu durum karmaşık ve kaotik bir düzenin de habercisi.Çocukların efendi, ebeveynlerin köle konumuna düşmesi ve bunun aile yapısıiçin bir Kıyamet alameti olması.Anne babaya hizmet edilmesi gerekirken onların hor ve hakir görüldüğü, son sözü çocuğun söylediği ve bir öğretmenin de kendini efendi zannedenlere eğitim verememesinden dolayı toplumsal felaketlerin ayyuka çıktığı bir dönem. Saygısızlık ettiğinde seni babana şikayet ederim diyen bir eğitimcinin en büyük disiplin etme unsurunu selamımı da söyle diye alaya alan gençlerin Kol gezdiği dönem. Annelerin çocuklarını sözde koruma içgüdüsüyle onu eğitmeye çalışan öğretmenine karşı korumayı bilinçli veli olmak zannettiği bir dönem. Ana baba rızası ilahi maksatken çocuğun rızası için varını yoğunu ortaya koyan ebeveynlerin oluşturduğu bu çarpık dönem. Hayatını, duygularını ve hatta insani ihtiyaçlarını bile çocuğa göre şekillendirip kendini yok hükmünde bitiren sonra da neden beni saymıyor diye hayıflanan ana babaların çokça Olduğu dönem.Bu almadan verişlere rağmen çocuklarına tapan ne isterlerse yapan ve bu yüzden de ters düz edilmiş ilişkiler içinde ne ilginçtir ki ana babayı bırak dünya etrafında döndürülen çocukların dahi mutlu olamadığı bir dönem.Her şeyi kolayca elde eden ve haz duygusu her geçen gün zorlaşan sonra mutluluğu antidepresanlarda ya da yasaklı maddelerde arayan çocukların daha çok zengin aile Çocukları olması yokluğun değil ama emeksiz bolluğun mutsuzluğa sebep olduğunu gösteren ibretlik dönem. Ayaklar baş olursa başlar ayak olursa hürmetin yerini özgürlük adı altında edepsizlik alırsa çok fedakarlık yapmanın iyilik olduğu sanılırsa almadan vermenin hazin sonu hesaba katılmazsa saygı gibi atadan peygamberden aldığımız hürmet göstermeyi kısıtlama çoğalırsa haddini ve yerini bilmesi gereken yerde tepeye çıkarılıp sonra ondan düzgün adam olması bekleniyorsa evin küçüğü Paşa, babası kukla oluyorsa velhasılı küçük insanların büyük gölgesi oluyorsa, orada güneş batıyor denmez miydi?

Neden mi? Çünkü apaçıktır ki mucizevi hadiste dendiği gibi cariyeler kendi efendilerini doğurdular. Toplum artık ne anaerkil ne ne babaerkil tamamen çocuk erkil. Ezilmiş ebeveyn, egodan şişmiş baş ama boş evlatların bol olduğu dönem.Bu durum karmaşık ve kaotik bir düzenin de habercisi.Çocukların efendi, ebeveynlerin köle konumuna düşmesi ve bunun aile yapısıiçin bir Kıyamet alameti olması.Anne babaya hizmet edilmesi gerekirken onların hor ve hakir görüldüğü, son sözü çocuğun söylediği ve bir öğretmenin de kendini efendi zannedenlere eğitim verememesinden dolayı toplumsal felaketlerin ayyuka çıktığı bir dönem. Saygısızlık ettiğinde seni babana şikayet ederim diyen bir eğitimcinin en büyük disiplin etme unsurunu selamımı da söyle diye alaya alan gençlerin Kol gezdiği dönem. Annelerin çocuklarını sözde koruma içgüdüsüyle onu eğitmeye çalışan öğretmenine karşı korumayı bilinçli veli olmak zannettiği bir dönem. Ana baba rızası ilahi maksatken çocuğun rızası için varını yoğunu ortaya koyan ebeveynlerin oluşturduğu bu çarpık dönem. Hayatını, duygularını ve hatta insani ihtiyaçlarını bile çocuğa göre şekillendirip kendini yok hükmünde bitiren sonra da neden beni saymıyor diye hayıflanan ana babaların çokça Olduğu dönem.Bu almadan verişlere rağmen çocuklarına tapan ne isterlerse yapan ve bu yüzden de ters düz edilmiş ilişkiler içinde ne ilginçtir ki ana babayı bırak dünya etrafında döndürülen çocukların dahi mutlu olamadığı bir dönem.Her şeyi kolayca elde eden ve haz duygusu her geçen gün zorlaşan sonra mutluluğu antidepresanlarda ya da yasaklı maddelerde arayan çocukların daha çok zengin aile Çocukları olması yokluğun değil ama emeksiz bolluğun mutsuzluğa sebep olduğunu gösteren ibretlik dönem. Ayaklar baş olursa başlar ayak olursa hürmetin yerini özgürlük adı altında edepsizlik alırsa çok fedakarlık yapmanın iyilik olduğu sanılırsa almadan vermenin hazin sonu hesaba katılmazsa saygı gibi atadan peygamberden aldığımız hürmet göstermeyi kısıtlama çoğalırsa haddini ve yerini bilmesi gereken yerde tepeye çıkarılıp sonra ondan düzgün adam olması bekleniyorsa evin küçüğü Paşa, babası kukla oluyorsa velhasılı küçük insanların büyük gölgesi oluyorsa, orada güneş batıyor denmez miydi?

··1 alıntı·

1.541 Gösterim

1 Yorum

❃Kübra❃

👏👏🫂💞

Meryem

Gönderi Sahibi

🌸❤️

Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.