WEDDİNG BARİKATLARI-KLAUS NEUKRANTZ,208 sayfa
Bu kitabı 
Mesut Ayaz ile birlikte okuduk. Aynı satırlarda durduk, aynı öfkeye sinirlendik, aynı umuda tutunduk. 
Wedding Barikatları ortak okumada daha anlamlı, daha sağlam çıktı.
Berlin’de bir sokağın, 1929 Mayıs günlerinde geçen romanı’dır bu…
Emekçilerin mücadelesinin ve “sosyal demokrat ihanetin” romanı…
Yasakların ve yasaklara karşı kavgada ısrarın romanıdır bu…
Birlik,mücadele ve dayanışma günü 1 Mayıs’ın romanıdır bu….
Bu kitapta anlatılan olayların hepsi gerçektir.1 Mayıs 1929’da Berlin’de, “Kızıl Sokak” ta yaşananların 48 yıl sonra,1 Mayıs 1977’de İstanbul’da,Taksim Meydanında yaşanılması kitabın daha çok okunur olmasını sağlıyor.Böylesi büyük bir katliamın yaşandığı her iki ülkede aynı dayanışmanın,aynı mücadelenin gösterilmesi kitabı okurken hafızamızın canlanmasını sağlıyor.
Roman ve anlattığı hikaye bizzat tarihi bir belge haline gelirken bölgenin tarihi korunamamış,tamamen yıkılarak Yeniden İmar Etme;bizdeki haliyle Kentsel Dönüşüme girerek yeni baştan inşa edilmiştir,sanki burada böyle bir bölge yaşanmamış gibi…
Kitap ilk 1931’de yayımlanıyor, hemen sonra yasaklanıyor.1933’te ABD’de Amerikalı emekçilerin baş ucu kitabı olurken Avrupa’da ise 1968 olayları döneminde mücadele eden ve direnen gençlerin de elinden düşmüyor.
Klaus Neukrantz, Wedding Barikatları adlı eserinde 1920’lerin sonu ve 1930’ların başında Berlin’in işçi semti Wedding’de yaşanan sınıf mücadelelerini, sokak çatışmalarını ve politik radikalleşmeyi anlatıyor.
Kitaptaki olaylar,Almanya’da ekonomik kriz, işsizlik ve siyasal kutuplaşmanın derinleştiği bir dönemde geçer. Wedding semti, komünist işçilerin ve örgütlü direnişin simgesi hâline gelmiştir. Devlet Nazilerin her tür yürüyüş ve eylemlerini ülkede ve Berlin özelinde serbest bırakırken,komünistlerin 1 Mayıs gösterisini “sorun” olarak görmüş ve çok sert müdehalelerde bulunmuştur.Öyleki işçiler ve emekçiler yaşadıkları Wedding Sokağı’nda adeta sıkıştırılmış,kurulan barikatları yıkarak halkın üstüne polisler tarafından orantısız güç kullanarak kadın,çocuk,erkek demeden kurşun,el bombası yağdırmıştır.Polisler o kadar ileriye gitmiştir ki pencereden bakan masum insanları keyfiyeten alnının ortasından vurarak “cinayet “ işlemiş,bu polisler apar topar kimseye duyurulmadan başka yere gönderilmiştir.
Yazar işçi sınıfın örgütlü direnişini,Faşizmin gündelik hayatta yükselişini,devlet şiddetini,polisin baskısını ,sınıflar arasındaki dayanışmayı,umut ile yenilgi arasındaki duyguları çok güzel anlatmış ve yansıtmış kitaba.
Yazar sokaktaki çatışmaları,kaosu,gerginliği,
çocukların bile olaylar karşısında tepkisiz kalmayışını çok güzel anlatmış ve tüm yaşananlar,sokaklar,birbiri içine geçmiş labirent şeklindeki evler,evlerin tünellerle birbirine bağlantısı,her şey gözünüzün önünde canlanıyor.
Mesut Ayaz ile birlikte okuduk. Aynı satırlarda durduk, aynı öfkeye sinirlendik, aynı umuda tutunduk. Wedding Barikatları ortak okumada daha anlamlı, daha sağlam çıktı.
Berlin’de bir sokağın, 1929 Mayıs günlerinde geçen romanı’dır bu…
Emekçilerin mücadelesinin ve “sosyal demokrat ihanetin” romanı…
Yasakların ve yasaklara karşı kavgada ısrarın romanıdır bu…
Birlik,mücadele ve dayanışma günü 1 Mayıs’ın romanıdır bu….
Bu kitapta anlatılan olayların hepsi gerçektir.1 Mayıs 1929’da Berlin’de, “Kızıl Sokak” ta yaşananların 48 yıl sonra,1 Mayıs 1977’de İstanbul’da,Taksim Meydanında yaşanılması kitabın daha çok okunur olmasını sağlıyor.Böylesi büyük bir katliamın yaşandığı her iki ülkede aynı dayanışmanın,aynı mücadelenin gösterilmesi kitabı okurken hafızamızın canlanmasını sağlıyor.
Roman ve anlattığı hikaye bizzat tarihi bir belge haline gelirken bölgenin tarihi korunamamış,tamamen yıkılarak Yeniden İmar Etme;bizdeki haliyle Kentsel Dönüşüme girerek yeni baştan inşa edilmiştir,sanki burada böyle bir bölge yaşanmamış gibi…
Kitap ilk 1931’de yayımlanıyor, hemen sonra yasaklanıyor.1933’te ABD’de Amerikalı emekçilerin baş ucu kitabı olurken Avrupa’da ise 1968 olayları döneminde mücadele eden ve direnen gençlerin de elinden düşmüyor.
Klaus Neukrantz, Wedding Barikatları adlı eserinde 1920’lerin sonu ve 1930’ların başında Berlin’in işçi semti Wedding’de yaşanan sınıf mücadelelerini, sokak çatışmalarını ve politik radikalleşmeyi anlatıyor.
Kitaptaki olaylar,Almanya’da ekonomik kriz, işsizlik ve siyasal kutuplaşmanın derinleştiği bir dönemde geçer. Wedding semti, komünist işçilerin ve örgütlü direnişin simgesi hâline gelmiştir. Devlet Nazilerin her tür yürüyüş ve eylemlerini ülkede ve Berlin özelinde serbest bırakırken,komünistlerin 1 Mayıs gösterisini “sorun” olarak görmüş ve çok sert müdehalelerde bulunmuştur.Öyleki işçiler ve emekçiler yaşadıkları Wedding Sokağı’nda adeta sıkıştırılmış,kurulan barikatları yıkarak halkın üstüne polisler tarafından orantısız güç kullanarak kadın,çocuk,erkek demeden kurşun,el bombası yağdırmıştır.Polisler o kadar ileriye gitmiştir ki pencereden bakan masum insanları keyfiyeten alnının ortasından vurarak “cinayet “ işlemiş,bu polisler apar topar kimseye duyurulmadan başka yere gönderilmiştir.
Yazar işçi sınıfın örgütlü direnişini,Faşizmin gündelik hayatta yükselişini,devlet şiddetini,polisin baskısını ,sınıflar arasındaki dayanışmayı,umut ile yenilgi arasındaki duyguları çok güzel anlatmış ve yansıtmış kitaba.
Yazar sokaktaki çatışmaları,kaosu,gerginliği,
çocukların bile olaylar karşısında tepkisiz kalmayışını çok güzel anlatmış ve tüm yaşananlar,sokaklar,birbiri içine geçmiş labirent şeklindeki evler,evlerin tünellerle birbirine bağlantısı,her şey gözünüzün önünde canlanıyor.
·
375 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
O yıllardan sonra Nazilerin bütün dünyanın başına açtıkları dertler ve yaşanan ikinci dünya savaşını yaşamasak da o çocuk aklımızla 89 yılında “Berlin Duvarı”nın yıkılışını bütün televizyon kanallarının o günün şartlarında yayınlayışı geldi aklıma.. Ne acıdır ki hayallerde, romanlarda olan o “Güzel güneşli günler…” pek uğramadı bi dönemlerde..