Haz’ı bitirdiğimde zihnimde kalan ilk duygu, modern bir kaosun içinde yönünü kaybetmiş birinin elinde tuttuğu o kırık dökük pusulanın yarattığı yorgunluktu. Edie’nin o darmadağınık hayatı, bir yere ait olma çabasıyla kendi benliğini her adımda biraz daha silmesi; bende beklediğim o sarsıcı etkiden ziyade, bitmek bilmeyen bir durağanlık hissi bıraktı.
Neler Hissettim?
Eğreti Bir Varoluş: Edie’nin başkalarının hayatında bir "dolgu malzemesi" gibi durması, bir evin içinde hem var olup hem de görünmez kalma mücadelesi; aslında insanın kendi hayatında bile bir "eklenti" gibi durmasının en çıplak anlatımıydı. Ancak yazarın bu hali anlatırken kullandığı o fazla çiğ ve bazen tekrara düşen dil, bir noktadan sonra beni hikayenin içine çekmek yerine dışarıda bıraktı.
Bir Savunma Mekanizması Olarak Kaos: Karakterin kendi bedenine ve seçimlerine karşı takındığı o hoyrat tavrı, aslında bir savunma mekanizması olarak gördüm. Kırılmaktan o kadar korkuyordu ki, her şeyi kendi elleriyle önceden parçalayarak kontrolü elinde tutmaya çalışıyordu. Bu "kendi kendini sabote etme" halini okurken, karakterin bu döngüden çıkmak için en ufak bir irade göstermemesi, bir süre sonra bende o meşhur hissizliği daha da körükledi.
Pazarlanan Trajedi: Kitabın ismi Haz olsa da, anlatılan her şey o parıltının altındaki kireçlenmiş ve çürümüş gerçeklikti. Modern dünyanın o parlatılmış vitrinlerinin arkasındaki o derin boşluk, Edie’nin kurduğu o tuhaf üçgende iyice somutlaştı. Fakat bu dramın içindeki o grotesk unsurlar, bazen gerçeklik algısını zorlayacak kadar zorlama geldi.
Neden 5 Puan Verdim?
Çünkü Haz, bana yeni bir şey söylemekten ziyade, zaten var olan o gri alanı daha da bulandırdı. Edie’nin o bitmek bilmeyen "arada kalmışlığı", bir çıkış yolu sunmayan o dairesel anlatım beni yordu. Hikayenin finalindeki o belirsiz ve havada kalan duruş, aradığım o derinlikten ya da mistik etkiden uzaktı.
Sonunda elimde kalan; sadece bir başkasının dağınıklığını izlemiş olmanın verdiği o yorgunluk ve "peki şimdi ne olacak?" sorusunun cevapsızlığıydı. Bazı kitaplar yolu aydınlatırdı, bazıları ise sadece yolun ne kadar çamurlu olduğunu gösterirdi. Haz benim için o çamurun içinde atılmış ama bir yere varmayan bir adımdı.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.