Ocak biten kitap:1
Arkadaşım beraber okuyalım mi diye teklif ettiği için hiç aklımda yokken, iyi dedim storytelde var iş yaparken dinlerim polisiye ne kadar kötü olabilir ki diyerek başladım. O da ne? O kadar kötüydü ki...
Iki de bir Türklere, Türkiye kökenli, Türkiyeli demesi zaten benim kafamda Ahmet Ümit'i bitirdi ki daha önce hiçbir kitabını okumamıştım. Tatlı su solcusu seni. Alman'a Alman de Türk'e Türkiyeli yazık. ''Türkiyeli(!)'den'' yiyorlar ya bir de ekmeği kanıma dokunuyor. Hele insanların beğenmesi ve bu kadar yüksek puanlı oluşu. Yazık milli bilincini kaybetmiş bir topluluk olmuşuz.
Neyse bunun haricinde olay Almanya'da Türk bir ailenin başına gelen cinayetle başlıyor. Öldürülen Türk, başkomiser Türk. Ama o da ne böyle biri nasıl başkomiser olabilir? Nereye tutarsan oraya gidiyor mübarek. Şu kişi suçlu de inaniyor falan. Bir de Türk kimliğinden utanan eziğin teki. 'İlminim bin' Almanlar yesin seni.
Ahmet Ümit her şeye dokunmak istemiş. Arka kapak, bülten bilgisi okumadığım icin bu kadar yoğun bir mitolojiye maruz kalacağımı asla düşünmemiştim. Yazar kütüphanede Yunan Tanrıları'nı okumuş da bu bilgileri birilerinin üzerine boca etmeliyim demiş gibi bir kitap. Allah aşkına Zeus bile kendisiyle kafayı bu kadar bozmamıştır, yedi sülale bozmuş. Nazilere göndermeler, soğuk savaşa göndermeler, Türkiye'deki darbelere göndermeler, göçmenlerin çokluğu ve cahilliğine göndermeler vs. vs. vs. Bir şeyleri atlarım diye çok korkmuş belli.
Baştan kötü başlayan kitabın sonu ise daha berbattı. Çizgisini bozmadan kötü devam edebilmek de başarı. Bir daha okuyacağımı düşünmüyorum kendisinden bir kitap...
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.