Bir Aşk Hikayesi Nasıl Bitmez? (Ya da) Bitirilemez?1000Kitap
Sevdiğine varmak için bitap düşecek karakterleri
(Bknz. Yearning Man) okumak istiyor ama günümüzün Euphoria Nate'lerinin türemesinden sebeple okuduğunuz kitaplarda bu nadir canlıya denk gelemiyor musunuz?
Grant Shepard ile tanışın.
Bir kitap karakterinin bu kadar komik, düşünceli ve konuşması kolay hissettirmesi biraz korkutucu bu arada. Zamanında benim de hayatımda bir Grant ve Lauren vardı fakat Lauren benim için bir yabancı değil, oldukça yakın bir dostumdu. Bizim eski mazimiz gibi çarpık ilişkiler için bu kitabın başlığı oldukça manidar.
Her neyse.
Sonlara doğru bir an mutsuz sonla bitebileceğini düşündüm.
Normalde mutsuz son okumayı sevmem ama kavuşamadıkları bir senaryoda gidişatın nasıl sona ereceğini merak ettim galiba.
Her imkansız aşk, kitapların sonlarına doğru olan 50 sayfada bir anda mümkün olmaya başlamıyor.
Beni rahatsız eden şeylerden biri buydu. Sonlar acayip hızlı anlatılmıştı. Yazar Helen'in ailesinin travma tepkisini yeterince gerçekçi yansıtmıştı ona bir lafım yok ama GRANT'E BU KADAR YIL KIN TUTMALARI AKIL KÂRI DEĞIL.
Kızınızın intihar öncesi internet aramaları araba çarpması sonucu kişi ağır yaralanır mı gibi şeyler ve siz de önüne atladığı arabanın sürücüsü olan masum çocuğa bir ömür kin tutmaya başlıyorsunuz.
Bazen insanlar kendilerine yöneltemedikleri işaret parmaklarını hep karşılarındaki insanlara doğrultuyorlar.
Acınızın taze olduğu zamanlar bu durumdan kaçınabilirsiniz tabi fakat bir ömür?
Bu konuşmayı hiç yapmayacakmısınız?
Bu mudur?
Ikinci puan kırdığım kısıma gelirsek Helen'in ilk sayfalardaki Grant nefreti, acayip zorlama bir okur doldurmaydı. O kadar basit bir kinlendirme teşebbüsüydü ki böyle bir kurgunun basılıp diğer dillere çevrilmesi fikri beni şaşkına uğratacaktı.
Helen'ın kendime benzettiğim tonla özelliği var. Daha iyi yazılmasını istiyordum ve o ilk sayfalara göz yumarsam tam da öyle yazılmıştı.
Çeviriye gelirsek... Ben çeviriden yana çok seçici değilim, Google Translate ile Kore Bl novelleri okuyan, kurguyu anlayayim yeter kafasında olan bir insanımdır.
Para verip fiziksel kopyasını elinde tuttuğun çeviride böyle bir şeye tahammül etmek mümkün değil ya. Epsilon'un Emily Henry çevirileri kadar kötü değildi ama gerçekten okuma zevkimin kaçtığını hissettiğim o son sınırdaydım..
Juno, yeni ve birçok iyi kitabı kütüphanelerimize katmaya yakın bir zamanda başlayan potansiyeli yüksek bir yayınevi. Kendilerinden okuduğum ikinci kitap olsa gerek. Ileride daha da iyi çeviriler umuyorum açıkçası.
E bu kadar gömdün neden 8 verdin diyeceksenizde, bunlar dışında okuma keyfi yüksek bir kitaptı.
Birde potansiyel bir evrende çoktan bitmiş bir hikayeye farklı bir son okuyormuş gibi hissettim biraz, yalan söylemeyeceğim.
Okuyun okutturun.
·
103 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.