Öncelikle şunda anlaşalım, kitap yalnızlığı gerçekten hissettiren bir kitap. Şu günlerimde, yani arkadaşlarımın (dostlarımın) samimiyetinden bile şüphe duyduğum günlerde okumak beni ekstra üzdü, ekstra etkiledi. Fakat sorun yok; insanlar gelip geçicidir.
Hangi cümlenin kendi yaşantısına, hangi cümlenin hayal dünyasına ait olduğunu ve hangi cümlenin bizim yorumumuza bırakıldığını anlamakta biraz güçlük çektim, yalan yok. Fakat genel olarak kendimden bir şeyler görerek okuduğum için bu kısmı göz ardı ettim. 5 puan vermemin tek nedeni: "Yalnızlık" kelimesini aaaşşşııırrrııı kullanmış olması. Kitap anlatı türünde, romanmış gibi yaklaşamam elbette; fakat aynı kelimeyi bu kadar kullanmak yerine betimlemelere başvursaydı iyi olmaz mıydı diye düşündüm.
Söyleyecek başka sözüm yok; kitabı tavsiye ettiği için 
Beyza 'ya teşekkür ederim, güzel bir eserdi.
Beyza 'ya teşekkür ederim, güzel bir eserdi.
··
185 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ufacık bir ekleme yapayım Yazar bu kitabı yazdığında 83 yaşındaydı. İki engelli oğlu, eşi ve arkadaşları ölmüştü. Yani yalnızlığın kendisiydi.Gençliğinde oldukça aktif bir sosyal hayatı olduğunu da düşünürsek. Ama zaten tüm kitapları da yalnızlık, yaşlılık, ölüm ve kayıp üzerine. Her kitabın bir okunma yaşı olduğuna inanıyorum ve sanırım Fournier, benim gibi 40 yaş ve üzeri olanlar için biraz daha anlamlı olabilir. Yani yapmayın yahu, gençken okunmaz bu yazar. İnsanı depresyona sokar😂
okuduğum güne geri döndüm ve depresif hava tekrardan sardı beni diyebilirim 😅 bu kitabından sonra başka kitabını okumaya cesaret edemedim, ileride yani biraz daha yaş aldıktan sonra okumayı düşünmeliyim o hâlde.
Ben de buhranlı zamanımda denk gelip okumuştum kitabı aynı duyguları ben de hissettiğim için seni anlayabiliyorum.Dediğin gibi okurken " yalnızlık" kavramını yazar gözümüze biraz fazla (!) soktuğu için "yine mi ya" oluyorsun lâkin akıcı ve oldukça etkileyici gerçekten.Velhasıl kelam güzel bir inceleme olmuş, rica ediyorum umarım en kısa sürede güzel hissedip güzel şeyler yaşarsın.✨
Yani şimdi düşününce yalnızlık temalı bir kitapta yalnızlık kelimesi çok geçiyor diye yakınmak da biraz saçma geliyor. Fakat bilmiyorum ya zaten çokça alıntı da yaptım, gerçekten sevdiğim bir eser oldu. Dediğin yine mi ya lafı kitabı gözümde 6'dan 5'e düşürdü maalesef. Ve teşekkür ederim umarım yoluna girer her şey benim için, bizim için, hepimiz için.