Yazarın kitaplarını okurken çok inişli çıkışlı hisler ile okuyorum. Kitabının bir sayfasında sıkılırken, öbür sayfasını soluk soluğa okuyorum. Seviyorum mu sevmiyorum mu ben de emin değilim. O kadar detaylı yazıyor ki insanı boğuyor, bir yerden sonra eh yeter be dedirtiyor. Detay severim, detaylara çok takılmam ama bu yazarınki gerçekten aşırı. Kurguya hiçbir katkısı olmayan kişiler ve olaylar hakkında bile aşırı detaylı yazıyor. Yani detayın bile bir sınırı olmalı. Bir süre sonra umursamadan okuyorum. Ayrıca kitaplarındaki uyuşturucu baronlarıyla, insan kaçakcılarıyla polisin girdiği çatışmalar da çok uzun ve sıkıcı. Bütün kitaplarındaki en güzel kısmı ve bütün gerilimi hep son 100 sayfaya sığdırıyor. Yani en heyecanlı kısımlar son 100 sayfada hep. Oralara gelene kadar kitabı uzattıkça uzatıyorlar bu da yine can sıkıcı bir durum. Gelelim bu kitaba; aksiyonu yüksek bir kitaptı. Temponun düştüğü zamanlar oldu. Katil tahmin edilebilirdi. Yine sıkılmak ve sevmek arasında gittim geldim. Aslında konusu çok güzel ama yazarlar konuyu uzatarak bir şekilde kitabı sıkıcı yapmayı başarıyorlar. Son 100 sayfadaki heyecan olmasaydı daha düşük puan verecektim. Bu puanı sadece son 100 sayfa hak ediyor.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.