Bu yüzden özgürüm...
Sıfır Noktasındaki Kadın’ı okurken sadece bir hayat hikâyesi değil, toplumun görünmez duvarları arasında sıkışmış pek çok kadının ortak sızısını hissettim. Firdevs, aslında bir kadının toplumda "değerli" sayılması için ona biçilen tüm rolleri reddeden, kendi değerini sadece kendi ruhunda arayan o cesur sesin adı.
Toplumun Gözünde Bir "Emanet"ten "Eşya"ya Dönüşmek Bir kadının değeri neyle ölçülür? Çoğu zaman ona biçilen rollerle; birinin kızı, birinin eşi veya birinin annesi olmasıyla... Firdevs için bu yolculuk ne yazık ki en baştan yaralı başladı. Toplumun ona "korunması gereken bir emanet" gibi bakması gerekirken, o kendisini hep bir elden diğerine devredilen bir sessizlik olarak buldu. Onun hikâyesi, bir kadının varlığının sadece fiziksel bir unsur olarak görüldüğü, duygularının ve hayallerinin ise bir kenara itildiği o soğuk düzenin bir aynası.
Beni en çok uzen, Firdevs’in o derin "idrak" anı oldu. Hani o paraları parçaladığı an... O an sadece bir öfke patlaması değil, ömür boyu süren bir travmanın şifası gibiydi. Firdevs fark ediyor ki; babasının ona çocukken uzattığı o ilk para, aslında onun tüm hayatı boyunca boynuna dolanacak olan o görünmez zincirin ilk halkasıydı. Amcasının veya kocasının elinde bir kıymet bulamaması, toplumun ona bir "fiyat" biçmesi... Hepsi o ilk küçük madeni paranın ruhunda bıraktığı lekeyle başlamıştı.
"Artık Kimsenin Değilim" O paraları yırtıp attığında, Firdevs aslında toplumun ona biçtiği tüm sahte değerleri de yırtıp attı. Bir kadının değerinin, avucuna sıkıştırılan paralarla değil, bakışındaki o sarsılmaz hürriyetle ölçüleceğini kanıtladı. Belki dünya onu "kaybetmiş" sayıyordu ama o ilk kez kendini bulmuştu. Kimseye borçlu kalmamanın, kimseden bir şefkat kırıntısı beklememenin verdiği o buruk ama muazzam hafiflikle yürüdü sonuna...
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.