Bir Noel Şarkısı – Charles Dickens
Bir Noel Şarkısı, ilk bakışta sıcak ve umut dolu bir Noel hikâyesi gibi görünse de, aslında insanın vicdanıyla yüzleşmesini isteyen oldukça sert bir metin. Dickens bu kitapta iyiliği yüceltirken kötülüğü bağırarak değil, yavaş yavaş insanın içine işleyen bir pişmanlık duygusuyla anlatıyor.
Ebenezer Scrooge karakteri, sadece cimri bir adam değil; hayata, insanlara ve duygulara karşı kendini kapatmış biri. Onun geçmişine, bugününe ve olası geleceğine yapılan yolculuk, bana insanın zamanla nasıl sertleşebildiğini ve bunu çoğu zaman fark etmediğini düşündürdü. Scrooge’un dönüşümü bir mucize gibi sunulmuyor; aksine, acı verici bir fark ediş süreci olarak ilerliyor.
Kitapta en çok hoşuma giden şey, umudun hiçbir zaman tamamen kaybolmamasıydı. Ne kadar geç olursa olsun, insanın değişebileceği fikri çok sade ama etkili bir şekilde veriliyor. Dickens, iyiliği romantize etmiyor; aksine, iyiliğin bir seçim olduğunu ve bunun emek gerektirdiğini gösteriyor.
Anlatım dili akıcı ve sıcak. Fantastik ögeler hikâyeyi masalsı bir hâle getirse de, anlatılan meseleler fazlasıyla gerçek: yoksulluk, yalnızlık, bencillik ve toplumsal duyarsızlık. Özellikle yoksul karakterlerin hikâyede arka planda sessizce durması, kitabın etkisini daha da artırıyor.
Bir Noel Şarkısı bana şunu düşündürdü: İnsan, hayatı boyunca sadece kendini düşünerek yaşayabilir ama bunun bedeli ağır bir yalnızlık oluyor. Dickens bu gerçeği yumuşak bir dille ama çok net bir şekilde anlatıyor. Kitap bittiğinde içimde hafif bir umut ve kendime dönüp bakma isteği kaldı.
··
702 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.