..bir yerde bir adam bir günah işler. Kalbi, katran karası bir çemberle sarılır. Sonra, onun günahını gören, duyanlar konuşmaya başlar. Kınar, dedikodusunu yapar. Günahı işleyen, bir vakit sonra pişman olur, gözyaşlarıyla Rabb'ine sığınır. O billur damlalar, kalbini saran o koyu, katı çemberi çözer. Affolunur. Oysa çoktan kapanmış bir davanın yargılamasını sürdürenlerin yüklendiği günah, belki de ilkinin bile önüne geçer.