Tarjei vesaas'in Buz sarayı adlı romanı,kışın soğuk sessizliğiyle insanın iç dünyasındaki yanlizliği,kaybı ve sevgi ihtiyacıni şiirsel bir dille anlatır.soğuk doğa ,yanlızca Bir mevsim değil;söze dökülmeyen duyguların ve içsel üşümenin metaforudur.iki kız çocuğu arasında kurulan kırılgan bağ ,sevginin her zaman sözlerle değil,varlıkla sessizce de kurulabileceğini gösterir.Roman,kiş ne kadar sert olursa olsun insanın içinin sevgiyle ısınabileceğini hatırlatır .Az konuşan ama derin izler bırakan bu eser , hüzünlü atmosferiyle okuru içine çeker ve sevginin kopmayan bir bağ olduğunu hissettirir .bunuda eklemek istedim ; Dostluk eğer gerçekten gerçek dostluksa, devam eder;umut ederek ,anılarla yaşanır .ölüm ya da yollar ayirmiş olsa bile hatırlanır .önemli olan da bu değil midir? Gittiğin yerde olmasan da,anılarda yaşamaya devam etmek ...Bu yönüyle Buz sarayı ,hüzünlü ama çok deri bir kitaptır.vedalar güzel yürekleri acıtır .dostluğa vefa yakışır.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.