Yalnızlığın susturduğu bir güz
Bu kitabı okurken sanki biri karşıma oturdu ve bana değil, içimde susturduğum yanlarıma konuştu. Bu eser tam olarak bunu yapıyor. İnsanı kendisiyle baş başa bırakıyor.
Güz, burada bir mevsim değil, bir hâl. Geç kalmış fark edişlerin, sessiz kabullenişlerin, söylenememiş cümlelerin mevsimi. Kitap acele etmiyor, okuyana da acele etmesini istemiyor.
Bazı sayfalarda kendimi buldum, bazı satırlarda durup sustum. Bu yönüyle bir okuma değil, bir iç konuşma deneyimi sundu bana. Kalabalık zamanlara değil; insanın kendine yaklaştığı anlara ait bir kitap. Tek nefeste okuduğum bir eser. Susmanın getirdiği yalnızlığa ve yalnızlığın getirdiği susmaya bir ses getiriş adeta...
·
95 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.