Kitapla alakalı incelemeleri gördüğümde ortak hisleri paylaştığımızı farkettim ama yine de ben de kendi ağzımdan bi inceleme paylaşmak isterim. Kitabın ilk yirmiye yakın sayfasını okudum ama bir türlü içine giremedim, hatta ana karakteri bir erkek olarak hayal ettim ve erkek olmadığını epeeeeey geç öğrendim. Bir gün ara verdikten sonra baştan tekrar okumaya başladım bu sefer bir çırpıda kitabın üçte biri bitti. Artık karakterleri tanımaya onların özelliklerini öğrenmeye başladım. Bir kasabada yaşayan aileden bahsedilen kitapta iki çocuğun kardeşliği, aile ilişkileri ve kasabadaki insanlar etrafında gelişen olaylar anlatılıyor. Çocukların arasındaki komik iletişim yer yer sizi güldürebilir zira ben çok sevdim. Bir süre ana olay ne zaman başlayacak diye bekliyorsunuz ve tam hah işte olay bu dediğinizde olayın o olmadığını çok geçmeden görüyosunuz. Birden kitabın ana konusu siyahi bir adam oluveriyor. Siyahi adamın başına gelenler aslında kitabın en keyifli noktası özellikle mahkeme kısmı soluksuz okunuyor fakat kitabın ilk kısmında uzun uzun bahsi geçen ve ana konu olarak gördüğünüz, heyecanla anlatılmasını beklediğiniz olay bir türlü açıklığa kavuşmuyor. Kitabın sonuna yaklaşırlen beklenen an geliyor ve maalesef ardından kitap bir anda bitiyor. Kitabın sevilme sebebi bence içerisinde çok büyük olayların olması değil de bir çocuğun gözünden hayatının heyecanlı bir dönemine eşlik etmek. Kitabın en sevdiğim kısımlarından biri sona yaklaşırken kitabın başından sonuna kadar başlarından geçen olayları kısaca gözünden geçirmesi ve empatiyi öğrendiği o an. Kitapta en etkileyici karakter ise benim için çocukların babası atticus.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.