Bugün sizlere sıcacık, samimi bir kitap ile geldim. @zafirroman ’ın yazdığı “Zafir’i” bitirdiğimde içimde yumuşak bir hüzün, ama aynı zamanda sımsıcak bir umut kaldı. Kitapları severim ama içinde hayvan sevgisi olan kitaplara aşığım. Çünkü onlar bizim en sadık, en masum dostlarımız ve bunun altını çizen yazarlarımıza çok saygı duyuyorum. Yazarımız bu romanında sadece bir atın hikâyesini anlatmıyor; sevginin, sabrın ve vazgeçmemenin insanı nasıl iyileştirdiğini sessizce hatırlatıyor. Zafir, yarış pistlerinin parıltılı dünyasında sakatlanan bir tayken, kader onu bambaşka bir yolculuğa sürüklüyor ve bu yolculukta insan kalbinin ne kadar derin bağlar kurabildiğine tanıklık ediyoruz.
Kitap boyunca Zafir’in etrafında şekillenen hayatlar, aslında hepimizin bir yerinden tanıdık. At ile insan arasında kurulan o söze ihtiyaç duymayan bağ, sayfalar ilerledikçe daha da derinleşiyor. Okurken zaman zaman gülümsedim, zaman zaman durup düşündüm; çünkü bu hikâye, yalnızca hayvan sevgisini değil, insanın içindeki merhameti de görünür kılıyor. Sevimli dostlarımız hayatımızı güzelleştiren en güzel en kıymetli detaylardan. Hep var olmalarını, hep bizlerle olmalarını diliyorum. İyilikle, merhametle, sevgiyle ve kitapla kalın.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.