Bugün sizlere kötü bir anımda bana önerilen özel bir kitapla geldim. Mitch Albom’un yazdığı “Öğretmenim Mori’yle Salı Buluşmaları”
Bu kitabı okurken bir öğretmenle bir öğrencinin yıllar sonra yeniden kurduğu bağa eşlik ediyorsunuz ama sayfalar ilerledikçe hikâye yavaş yavaş size dönüyor. Mitch Albom, üniversitedeki hocası Mori’yle her salı yaptığı buluşmaları anlatırken hayatın en temel meselelerine dokunuyor; ölümle yüzleşmek, sevmek, sevilmek, aile, iş, para, yaş almak… Mori konuşuyor, Mitch dinliyor, siz de ister istemez kendi hayatınıza dönüp bakıyorsunuz.
Ben bu kitabı gerçekten çok sevdim. Okurken durup durup altını çizdiğim çok yer oldu; bazı cümleler sessizce yakaladı, bazıları uzun uzun düşündürdü. Mori’nin hastalığının ortasında hayata bu kadar bağlı olması, yaşamaktan vazgeçmeden ölümü kabul edebilmesi insana garip bir dinginlik veriyor. Acıyı yok saymadan ama ona teslim de olmadan yaşamanın mümkün olduğunu hatırlatıyor. Elbette çok zor bir durum.
Kitap bittiğinde sizde kalan şey bir hikâyeden çok bir his oluyor. Hayatınızın hızına kapılıp neleri ertelediğinizi, kimleri ihmal ettiğinizi, aslında neyin önemli olduğunu düşünmeye başlıyorsunuz. Kısa kısa bölümlerle ilerlemesi, akıcı dili ve gerçek bir hikâyeye dayanması da bu etkiyi daha güçlü kılıyor. Bazı kitaplar vardır, tam zamanında gelir ve size neyin önemli olduğunu fısıldar; Öğretmenim Mori’yle Salı Buluşmaları benim için tam olarak öyle bir kitaptı. İyilikle, huzurla, sağlıkla, sevdiklerimizle ve kitapla kalın.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.