İnsanların gözü çoğu zaman bizi değil kafalarındaki resmi seviyor, o resme uymayınca da huzurları bozuluyor. Çünkü sen değişince onların kurduğu düzen sarsılıyor, alıştıkları yer kayıyor, canları sıkılan aslında sen değil kendi kontrol duyguları. Ama en acısı şu, sırf hoşnut olsunlar diye rol yapınca içimizde bir yer yavaşça susuyor, sonra aynaya bakınca kendi yüzümüz yabancı geliyor. Simyacı’nın dediği bana şunu hatırlatıyor, herkesin beğenisini kazanmak mümkün değil, zaten gerek de yok. Sen kendin olmayı seçtiğinde kaybettiklerin değil, kurtuldukların başlar.
Sn. Hocam, tam da geçmişten günümüze, toplumların en büyük problemlerinden birinin, günümüzde de yaşadığımız canlı örneklerine ithafen söylemiş Paulo Coelho! 👏🏻🙏🏻🌿