"Şükür, kendiliğinden ortaya çıkmayan, irade ile sürdürülebilecek bir davranıştır. Bir başka deyişle insanın doğuştan getirdiği bir özellik değil, kendini geliştirmesi gereken bir erdemdir." #alinti
Soyutla somut ayrımını bilmediğimiz, en güzel ama en kısa çocukluk yıllarımızda ne kadar da mutluyduk değil mi? Annemizin her gün yapmaktan bıktığı ama bizim bayılarak yediğimiz makarna, babamızın aldığı bir çikolata, büyük kardeşlerimizin bizimle iki dakikalık şakalaşması....
Mutluluğun formülü çok basitti, sevmek ve sevdiklerimizle güvenli bir ortamda olmak. Büyüdükçe, soyut kavramlar bize yetmeyip somut kavramlar için koşturmak zorunda kalınca mutluluğu da arka plana itmeye başladık sanki.
Bu kitapta en çok hoşuma giden şey, mutluluğu soyut ve ulaşılmaz bir kavram olmaktan uzaklaştırıp olması gereken gibi göstermesi ve o güzel çocukluk yıllarımıza çağrışım yaptırması .
Mutluluğun İnşası, insanın mutsuzlukla mücadelesinin önce kendi düşünceleriyle başladığını söylüyor. Yaşadıklarımızdan çok, onlara yüklediğimiz anlamların bizi yorduğunu; asıl işin iç dünyamızı düzenlemek olduğunu hatırlatıyor.
İçerikte; düşüncelerimizi nasıl şekillendirdiğimiz, duygularımızı nasıl yönettiğimiz ve zihnimizdeki değerlendirme süzgeçlerinin hayatı nasıl etkilediği sade örneklerle anlatılıyor. Mutluluğun “bir gün olacak” bir hedef değil, emek isteyen bir süreç olduğunu hissettiriyor. Kişisel gelişim kitaplarından beklenen büyük vaatler yok ama günlük hayatta durup kendimize bakmamızı sağlayan sakin bir rehber var.
İceriğin özünü destekleyen; kıssalardan hisselerle, Kur'an-ı Kerim'den ayetlerle, ünlü yazarların sevilen kitaplarından alıntılarla harmanlanmış güzel bir kitap. Kaynağı bizim içimizde, bakış açımızda olan toplam 18 bölümden oluşuyor. İster bir kerede okuyun ister bölüm bölüm.
Küçük anların kıymetini bildiğimiz, içimizdeki çocuk mutluluğunda günler dilerim. Yazarın kalemiyle tanıştınız mı? Başucu kitabınız hangisi? Hadi yorumlarda buluşalım
#mutluluguninsasi #mecitomurozturk #timasyayinlari
··
529 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çocukluğumuzda ki gibi sadece düşünmeden hareket edebilmenin güzelliği, saflığı ve doğallığı. Muhasebeci gibi herşeyi hesaplayıp öyle yaşıyoruz ve bu çoğu zaman iyi şeyler yaşatmıyor. Çünkü biz sonuçlara katışmaya kalkıyoruz. Yapacağımızı yapmakla kalmıyor, sonucunda da bu olması gerekir diyoruz. Bu düşünce küfrün düşüncesidir. Bildiğimiz veya bilmediğimiz ne varsa hepsini yaratan bir Allah c.c. var. Nasıl olursa bu yaşarken deve kuşu gibi kuma sokarız kafalarımızı. Güneş balçıkla sıvanmaz. Herkes içinde ki bu anlam veremediği bu boşluğu anlamak için ilahi emri okuması gerekir. Kalpler ancak Allah'ı zikretmekle sukuna erer.