Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.
2026'ya başlarken seçtiğim o kitap etkileyici ve hüzünlüydü. Ölüm hayattaki herkesi korkutan, konuşulmak istenmeyen konulardan biridir. Yakın birini kaybettiyseniz zaten oldukça zor gelir. Eserimizin konusu babasını kaybeden yazarımızın öncesi ve sonrası yaşadıkları… Kitaba başlarken kendisi "kitabın sonunda başkahraman ölüyor. Hatta sonunda bile değil, ortasında…" cümlesini kuruyor. Yazar kansere yakalanan babasının sürecini, ölümünü, ilişkisini ve sonradan yaşadığı yas sürecini anlatıyor. Ağır ağır giden bu hastalık sürecinde giden kişi çevresindekilere kendisinin yokluğuna alışma süreci gibi ilerliyor. Eser kesin bir bitiş ile bitmiyor zaten yas süreci de tamamlanmaz sadece taşınılabilir hale gelir. Hayat devam eder fakat artık eksik, sessiz ve farklı bir biçimde. Kitap bitiminde bende uyandırdığı düşünce yaşarken neleri görmezden geliyoruz, ihmal ediyoruz?
Sessiz bir günde aktı ve gitti.
İyi okumalar.