Kumarbaz’da asıl mesele paranın kaybı değil, insanın kendini kaybetmesidir.
Kitabın merkezinde Aleksey Ivanoviç’in kumar bağımlılığı anlatılmaktadır. Ancak bu bağımlılık sadece kumar masasıyla sınırlı kalmıyor; onun hayatını da kumar masasındaymış gibi yaşamasına sebep oluyor. Ivanoviç, kumar masasında kendinden emin, risk almaktan çekinmeyen ve sonuçlarını hesaba katmadan kararlar veren bir tutum sergiler. Zamanla bu tutum, kumarla sınırlı kalmaz benliğine yansır ve hayatında da sürekli risk alarak heyecan arayışına yönelir. Artık hayatı kumar olmuştur diyebiliriz. Mesela Polina’ya olan aşkı da kumar oynamaktan farksızdı; aşkından her şeyi yapabileceğini söylüyor, vaatler verip çılgınca davranıyor ama daha sonra eline başka fırsatlar geçtiğinde arkasına bile bakmıyor. Bu sürekli değişim hâli, Ivanoviç’i kumarda da aşkta da bir türlü mutluluğa ulaştıramıyor. Çünkü onun için asıl haz, kazanmakta değil, kumarın ve riskin kendisindedir. Bu felsefe de Ivanoviç’in yaşamda sürekli savrulmasına sebep oluyor.
Kitapta zorlandığım nokta ise karakterlere bir türlü ısınamamaktı. Özellikle büyükanne figürünü işlevsiz buldum. Diğer birçok karakter de aslında yüzeysel ve sevimsiz yansıtılmıştı. Bu yüzeyselliğin sebebi kitabın 1. tekil şahısla yazılmasından yani Ivanoviç’in algısıyla karakterleri tanımamızdan kaynaklanıyor ama yine de karakterlere ısınmakta insan zorlanıyor, bu da okurken yer yer sıkıyor insanı.
Ayrıca, kitabın 1 aydan kısa bir sürede yazıldığı söyleniyor. Doğru mudur bilemem ama yayınevi kitabı bir günde gözü kapalı bir şekilde yayınlamış olsa gerek. Yazım ve çeviri hatalarıyla dolu bir kitaptı. Yayınevine dair değerlendirmelerim, bol betimlemeli ve sinir krizi eşliğinde okuma aşamasında yapılmıştır :)
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.