Dönüşüm bir saatte okunup bitiyor ama bıraktığı his kolay dağılmıyor. Kafka, George üzerinden bir insanın nasıl yavaş yavaş bir nesneye indirgendiğini gösteriyor. George, hayatı boyunca babasından sonra sırtına yüklenen bir kambur gibi, ailesini en iyi şartlarda yaşatmak için var olmuş biri. Sevilmekten çok işe yaraması beklenen, varlığı faydasıyla ölçülen bir beden.
Hikâyede çalışmayan, konuşmayan, ona bakmayan bir avuç böcek var; bana göre bunların hepsi ailesidir. Çünkü asıl böcekleşme George’da değil, insan görünümlü bu karakterlerde gerçekleşir. George ne zaman böceğe dönüşür ve aileye maddi destek sağlamayı bırakır, işte o an gerçekler çıplak hâliyle ortaya çıkar.
Yemek yiyip oturan, hiçbir katkı sunmayan kişi artık George’dur ve bu yüzden onun yerini doldurmak, düzenin ve fonun devam etmesi için aile harekete geçer. Buradaki vurgu nettir: Üç kişinin birlikte yapabildiğini yıllarca tek başına yapan George, durduğu anda yok edilmesi gereken bir kambura dönüşür. Taşıdığı sürece katlanılan, taşıyamaz hâle geldiğinde ise dışlanan bir yüke…
Metin bize iki bakışı aynı anda sunar:
Biri, kamburu yıllarca sırtında taşıyanın sessiz kabullenişi;
Diğeri ise o kamburu bir saat bile taşımaya tahammül edemeyenin soğuk yüzü.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.