Yu Hua, her seferinde hayranlığımı yeniden kazanan harika bir yazar. Yazdıkları yalnızca kurgusal bir hikaye değil; her defasında yaşadığı toplumun geçmişte ya da yakın tarihte yaşadığı sorunları ve krizleri ele alıyor. Bunu da tüm insanlığıyla karşınızda duran, kendi hikâyelerini anlatan karakterler üzerinden yapıyor.
Bir yandan karakterin hikâyesini merak ederken, bir yandan toplumsal olayların yazarın ve halkın algısındaki yansımasına bakıyor; yazarın eleştirilerini açıkça görüyorsunuz. Bu kitap, basitçe arafta dolanan bir karakterin hikayesi değil. Zorla yıkılan konutların ve bundan zarar gören insanların hikâyesi; insan hayatına önem vermeyen, insan hayatını ucuzlaştıran zihniyetlerin acı çektirdiği insanların hikayesi; parasız ve çaresiz kalan insanların nelere katlanmak zorunda bırakıldığının hikayesi. Aynı zamanda, olayların hükümetin hatalarını örtecek şekilde nasıl üstünün kapatıldığının ve hakkı yenen insanların hikâyesi.
Bu tür yaratıcı eleştirilerin Çinli yazarların çok iyi yaptığı bir şey olduğunu düşünüyorum. En azından şimdiye kadar okuduğum eserler bana bunu düşündürttü. Bunun da baskıcı bir rejimin sonucu olduğu söylenebilir. Gerçi bu kitap eleştirilerini çok daha anlaşılır bir perdeden sunuyor; 
Kedi Gezegeni ise tam olarak bahsettiğim bu yaratıcı eleştirinin güçlü bir örneğiydi.
Yu Hua'nın çevrilmiş tüm eserlerini okuyacağım bu gidişle ama karşıma çıkan diren Çin edebiyatı eserleri de otomatik olarak dikkatimi çekiyor. insanları ve olayları ele alma şekillerine bakmak hoşuma gidiyor.
Kedi Gezegeni ise tam olarak bahsettiğim bu yaratıcı eleştirinin güçlü bir örneğiydi.
Yu Hua'nın çevrilmiş tüm eserlerini okuyacağım bu gidişle ama karşıma çıkan diren Çin edebiyatı eserleri de otomatik olarak dikkatimi çekiyor. insanları ve olayları ele alma şekillerine bakmak hoşuma gidiyor.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.